گفتگو با بنفشه رافعی ، گوینده رادیو جوان

 

چپ، راست،كلیك:آخرشه!!!

می گویند هر ساعت از شبانه روز كه موج رادیویت روی 88.1  باشد ، صدای رافعی را می شنوی ؛ بنفشه رافعی .

می گویند یك جاهایی صدایش شبیه صدای گویندگان دیگر می شود ولی صدایی كه شاید هر ساعت می توانید از شبكه جوان بشتوید ، صدای رافعی است ؛‌ بنفشه رافعی .

نمی توانم بگویم همه این حرفهایی كه می گویند بی دلیل و همین طور از سر دلخوشی است ، یك هفته در میان ، بین ساعت 6:30 تا 8:30 صبح صدای رافعی را از « یك صبح یك سلام » می شنوید ؛‌بنفشه رافعی / ( شنوندگان او در این ساعت بیشتر رانندگان و كسانی هستند كه به سمت محل كار در حركتند ، به او می گویند سلطان جاده ها ! )

هفته بعد ساعت 10 تا 11:30 صبح صدای رافعی را از « پارازیت » می شنوید ‌، همان كه شنونده ها را به اسم كوچك صدا می زند ؛ بنفشه رافعی .

هر هفته ، هر سه شنبه ،ساعت 22 تا 23:30  صدای او را از « سه شنبه خط خطی » می شنوید ، همان كه قرار است اعصاب شنونده ها را خط خطی كند ؛ بنفشه رافعی .

و بتازگی هر جمعه ساعت 18 تا 20  صدای او را می شنوید كه « آخرشه » : بنفشه رافعی .

گوینده رادیو جوان هر برنامه خود را با این جمله شروع می كند : سلام من بنفشه رافعی .

پروانه عبداللهی

عكس از وبلاگ فرشید منافی

 

پارازیت ، یك صبح یك سلام ، سه شنبه خط خطی یا آخرشه ؟

هر كدام كه شنونده را به من نزدیك كند ، این جمله خیلی عاشقانه بود ، نه ؟

 

منظورم این است كه كدام یك از اینها برایتان مهمتر است ؟

شما كلیشه دوست دارید ؟

 

از كلیشه بگذریم كدامیك ؟

هر كدام از این برنامه ها یكی از ابعاد شخصیتی من را به نمایش می گذارد . در همه سعی می كنم حتی الامكان صداقت را رعایت كنم تا مخاطب آن را احساس كند ، حالا شاید در یك كدام از اینها ، مجال بیشتری برای ابراز صداقت داشته باشم .

 

مثلاً كدام ؟

در پارازیت ، بیشتر می توانم از واقع گرایی استفاده كنم ، در یك صبح یك سلام آن شادابی را می توانم انتقال بدهم ،‌ « توپ » شیطنت خاص و تمایلم را به ورزش یه نمایش می گذارد ،‌ در سه شنبه خط خطی شاید به شیوه نویی از اجرا رسیده ام .

 

چه شیوه ای ؟

فكر می كنم هیچ وقت در هیچ برنامه ای ، بخش عمده ای از اجرای من تا این حد فانتزی نبوده ، چون بیشتر با واقع گرایی اجتماع سر و كار دارم اما اجرایم همیشه بین فضای فانتزی و واقع گرایی اجتماعی در نوسان است .

 

فانتزی یا واقع گرایی ؟ كدام را ترجیح می هید ؟   

اینها در كنار هم ، مرا به تعادل می رساند ، هركدام نباشد ، نبودش احساس می شود ،‌ همه اینها برای ارتباط بیشتر با مخاطب است .

 

چطور به این نتیجه رسیدید كه توازن برقرار شده ؟

گفتم هر وقت مخاطب آن ارتباط را برقرار كرد ، به آن نتیجه رسیده ام ، معتقدم باید یكجور تعادل را رعایت كرد آن هم برای سلامت روان مخاطب .

 

كی به رادیو جوان آمدید ؟

اول اردیبهشت 85 .

 

فكر می كردید در این زمان كوتاه ، مخاطب با شما آنقدر خوب ارتباط برقراركند ؟

لطف خدا دبیشتر از جرم ماست ، به نظرتان این هم عاشقانه بود ؟

 

خودت چنین انتظاری داشتی یا گفتی حالا ببینم چی پیش می آید ؟

كمتر پیش آمده در زندگی ام از اصطلاح حالا ببینم چی میشه استفاده كنم ؛ چون معمولاً برنامه ریزی دارم . تا حدی قابل پیش بینی بود ، اما مخاطب جوان را خیلی گرمتر از تصورم احساس می كنم . همیشه احساس می كردم توانمندی واقعی من باید اینجا به كار گرفته شود .

 

چی باعث می شود اجرایتان در هر كدام از این برنامه ها متفاوت باشد ؟

جدای از تعریف كلی كه فضای برنامه به من می دهد ،‌ زبان نو شتار ، تاثیر زیادی بر من دارد. البته عموماً در برنامه های من سردبیر و نویسنده یكی است ، بخش عمده ای از انتخاب لحن به عهده گوینده است ، شاید لحن سه شنبه را من انتخاب كردم ، اما مطمئناً مبتنی بر متن افشین حسینخانی است .

 

این كه دانش آموخته تئاتر هستی ، تاثیری بر اجرایت گذاشته ؟

خیلی فراتر از تاثیر ، چون ریشه هر حركتی كه در اجرا انجام می دهم ، به تئاتر بر می گردد . اجرای من به نوعی استفاده از تمام عناصری است كه از تئاتر آموخته ام .

 

احساس می كنید كجا یا در كدام برنامه از وجه نمایش بیشتر استفاده كرده اید ؟

آنقدر با این فضا آمیخته ام كه حتی در واقعی ترین شكل اجرا بازی می كنم و در فانتزی ترین شكل ممكن سعی می كنم از واقعیت دور نشوم .

 

در حین اجرا بداهه پردازی هم داری ؟

خیلی زیاد ، ولی مطمئناً سلیقه سر دبیر ، تهیه كننده و مخاطبم را می شناسم .

 

تا حالا شده روی آنتن چیزی بگویی كه به خاطر آن مواخذه شوی ؟

خیلی كم ، حضور ذهن ندارم . حتی در كمترین زمان ممكن ولو به اندازه چند ثانیه ، به اندازه چند ثانیه متمركز می شوم تا حرفی كه میزنم درست باشد ، شاید خیلی خود خواهم كه می گویم كم پیش آمده ، اما به حرفی كه می زنم عموماً اعتقاد دارم یا بهتر است بگویم كم پیش می آید حرفی بزنم كه به آن اعتقادنداشته باشم .

 

شیرین ترین خاطره رادیویی ؟

از كاری كه می كنم لذت میبرم خیلی از لحظاتش برایم شیرین است ، ولی نمی دانم چرا وقتی كه صحبت از خاطره می شود نمای برخوردهای مخاطبم در خارج از استودیو برایم تداعی می شود . تصویر ذهنی آنها از من و عدم تطابق آن تصویر با من البته نه به لحاظ شخصیتی ... !

 

ولی به هر حال حتماً خاطره ای دارید كه قابل گفتن باشد ؟

خاطره ای كه دارم ، خیلی تصویری است ، بعضی اوقات شما سوالاتی مطرح می كنید كه شاید ظاهر ساده ای داشته باشد اما مرا به این نتیجه می رساند كه چقدر ساده از كنار این لحظات گذشتم ! نمی دانم این به كدام بعد شخصیت من بر می گردد ،‌ فراموشكاری ؟ بی تفاوتی به این مساله خاص ؟ یا اعتمابه نفس بیش از حد ؟

 

به نظر شما آخر آخر كار رادیویی كجاست ؟

این را باید از آنهایی كه به آخرش رسیدند پرسید ، اما من می گویم : چپ ، راست ، كلیك : آخرشه ! من بنفشه رافعی متولد 28/6/1354 ، شماره شناسنامه 854  ، دانش آموخته كارگزدانی تئاتر تا آخرش دوستتان دارم .

 

 

پروانه عبداللهی


  • آخرین ویرایش:-
آخرین پست ها
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic