گفتگویی طولانی و خواندنی با محمدرضا گلزار


 

بگذارید تکلیف را همین اول مشخص کنیم. شاید محمدرضا گلزار به نظر گروهی تنها بازیگری خوش چهره و خوش پوش برای سینمای عامه پسند باشد که تنها با اتکا بر ویژگی های ظاهری اش توانسته در قامت یک ستاره ظاهر شود اما اگر کمی انصاف داشته باشیم با یک جمع و تفریق ساده روی 14 فیلمی که محمدرضا گلزار در کارنامه خود دارد، درمی یابیم که او تاکنون حدود 5 میلیارد تومان طی پنج سال گذشته برای سینمای ایران درآمد کسب کرده است.

(توجه کنید که این رقم تنها مربوط به فروش فیلم ها در تهران است و فروش شهرستان ها محاسبه نشده.) در مورد کیفیت بازی گلزار هم اگر فیلم اولش «سام و نرگس» را کنار آخرین فیلم او یعنی «توفیق اجباری» بگذاریم، تغییراتی را در کار او حس می کنیم.

لحن و طرز بیان گلزار و حتی اکشن ها و ری اکشن های این بازیگر نسبت به اولین فیلم هایش در وضعیت بهتری قرار دارد، اگرچه شاید پیشرفت او روی نمودار چندان محسوس به نظر نرسد و در نگاه اول به چشم نیاید که این را هم می توان به حساب انتخاب های آقای ستاره گذاشت و اینکه جنس فیلم هایش به گونه یی بوده که اساساً بازیگر جای کار بیشتری نداشته است.

 گلزار در این سال ها بیشتر سعی کرده خودش را در قامت یک ستاره تثبیت کند تا اینکه به دنبال تجربه های متفاوت برود. البته شاید در این راه بخت هم با او یار نبوده و اگر چند همکاری با کارگردانانی مثل مهرجویی در «مهمان مامان»، کیمیایی در «سربازهای جمعه» یا بیضایی در «لبه پرتگاه» شکل می گرفت، اوضاع آقای ستاره به لحاظ جایگاه بازیگری در سینما تا اندازه زیادی فرق کرده بود. آن طور که گلزار می گوید این روزها علاوه بر ادامه راه در سینمای تجاری، به دنبال تجربه هایی متفاوت هم هست تا خودی نشان بدهد. شاید پاسخش به «دعوت» حاتمی کیا دری تازه را پیش روی ستاره سینمای ایران باز کند.

 


مهدی طاهباز

 

 




- فکر می کنم تنها گفت وگوی مفصلی که تا به حال انجام داده یی مربوط به چند سال پیش و با کیومرث پوراحمد باشد. یادم هست در آن گفت وگو پوراحمد گلایه کرده بود که چرا اینقدر به سوالات کوتاه جواب می دهی. این اتفاق امروز هم قرار است بیفتد؟،



نگران نباش. تا جایی که جوابت را بگیری من پاسخ می دهم.



- برخی گلایه دارند که جواب پیشنهادهای سینمایی را خیلی دیر می دهی و دسترسی به تو برای گرفتن جواب مثبت یا منفی، خیلی سخت است. . .



دسترسی برای عوامل سینما زیاد سخت نیست. آدم هایی که برای این کار وجود دارند مشخص هستند و تقریباً همه بچه های سینما می دانند چگونه با من تماس بگیرند. اما گاهی اوقات وقتی جواب یک پیشنهاد منفی است، اصرار برای گرفتن جواب مثبت کمی کار را طولانی می کند.



- پس یعنی همیشه سریع و راحت جواب می دهی؟



البته بستگی دارد. اگر در مورد فیلمنامه مردد باشم و بخواهم آن را با بقیه فیلمنامه های پیشنهادی مقایسه کنم، شاید یک هفته هم طول بکشد. اما معمولاً یک هفته یی جواب پروژه ها را می دهم.



- برگردیم به گذشته و کودکی. در کودکی و نوجوانی سینما می رفتی و فیلم می دیدی؟



خیلی علاقه مند به ورود به سینما نبودم. ولی به هر حال فیلم ها را دنبال می کردم.



- ستاره دوران کودکی ات چه کسی بود؟



من از همان موقع(کمی مکث). . . محمدرضا گلزار را دوست داشتم (می خندد). . . نه البته آن موقع گلزار نبوده. . . من آقای شکیبایی را خیلی دوست داشتم. . .



- . . . سینما زیاد می رفتی؟



در کودکی که. . . فیلم های آن دوره به من نمی خورد. بعدش چرا. کم وبیش سینما می رفتم.



- هیچ وقت دوست نداشتی جای ستاره های سینما باشی؟



مشغولیت ذهنی من چیز دیگری بود. فقط درس می خواندم و ورزش می کردم. وضعیت خانوادگی من این طور اقتضا می کرد. پدرم خیلی علاقه مند بود که من رشته ایشان را ادامه دهم و من خودم هم دوست داشتم دندانپزشک شوم. سه سال ریاضی خواندم و بعد سال چهارم به رشته تجربی رفتم. البته سال سوم دبیرستان در همان رشته پدرم یعنی مکانیک قبول شدم و در این رشته ادامه تحصیل دادم.



- چه شد که به سمت موسیقی رفتی؟، فکر کنم بدون استاد هم ساز زدن را یاد گرفتی. . .



بله. یک مدت پیانو می زدم و بعد گیتار را شروع کردم.



- خودت موسیقی را دوست داشتی یا بیشتر تمایل خانواده بود؟، چون بعضی پدر و مادرها بچه را مجبور می کنند حتماً یک هنر مثل موسیقی را یاد بگیرد. . .



نه اتفاقاً آنها خیلی به این مساله علاقه مند نبودند. من گیتار را بدون استاد شروع کردم و بعد هم بین سال های 76 تا 77 گروه آریان را با چند نفر از دوستان تاسیس کردیم. سال 79 هم اولین کنسرت مان را در تهران برگزار کردیم. البته قبل از آن دو بار در قشم و کیش هم کنسرت داده بودیم. الان هم نزدیک به سه سال است که پرکاشن را به صورت حرفه یی می زنم.



- آن موقع تصمیم نداشتی که موسیقی را به صورت حرفه یی دنبال کنی و مثلاً سرانجام آهنگساز شوی؟



چرا. دوست داشتم نوازنده بشوم و از این کار خوشم می آمد ولی شرایط جور دیگری رقم خورد.



- و سرانجام هم موسیقی عامل ورودت به سینما شد. . .



بله. سال 79 آقای ایرج قادری را در شمال دیدم و ایشان را برای کنسرتی که 15 فروردین در تهران داشتیم دعوت کردم. ایشان هم بعد از کنسرت از من برای بازی در فیلم «سام و نرگس» دعوت کردند.



- فیلم های ایرج قادری را دیده بودی؟ بیشتر قادری را به عنوان بازیگر می شناختی یا کارگردان؟



هم بازیگر و هم کارگردان.



- بازی کردن برایت سخت نبود؟



خیلی سخت بود چرا که من اصلاً تا آن زمان دوربین ندیده بودم. بالاخره یکسری از عزیزانی که الان بازیگر هستند، در کلاس های بازیگری شرکت کرده اند یا در پشت صحنه فیلم ها رفت و آمد داشته اند و با آن جو آشنا هستند. اما برای من که هیچ گونه آشنایی یا پیش زمینه ذهنی نداشتم، جلوی دوربین رفتن خیلی سخت بود.



- بعد از اولین فیلمت از ادامه کار در سینما پشیمان نشدی؟، پیش خودت نگفتی همین اولین تجربه کافی است؟



دیگر دست خودم نبود. هنوز اولین فیلمم «سام و نرگس» اکران نشده بود که پیشنهادهای زیادی به من شد.



- این پیشنهادها چطور می آمد؟



می آمدند سر صحنه و من را می دیدند. ورود یک بازیگر جدید برای کارگردان ها جذاب بود. الان هم اگر یک بازیگر جدید وارد شود، بعضی کارگردان ها کنجکاو می شوند و می آیند او را بررسی می کنند. هنوز «سام و نرگس» اکران نشده بود که من برای دو فیلم «زمانه» و «شام آخر» قرارداد بستم.

- برای «زمانه» چطور انتخاب شدی؟ چون نقشت جوری بود که فیزیک و چهره ات چندان به کار نمی آمد. بیشتر نقش روی یک ویلچر بود. . .



به ما گفتند کار جشنواره یی است و آقای صلاحمند دستیار آقای بیضایی و چند کارگردان مطرح دیگر بوده اند. من هم دیدم در این فیلم چهره زیاد ملاک نیست و باید نقش یک جانباز را که بیشتر روی یک ویلچر است بازی کنم. فکر می کردم می توانم یک کار متفاوت انجام دهم، اما در مجموع «زمانه» را جزء فیلم های دوست داشتنی ام حساب نمی کنم.



- فکر می کنم برای این نقش در آن برهه زمانی خیلی زحمت کشیدی. . .



من 4 ماه تمام از صبح تا شب روی ویلچر بودم. از یک ماه قبل هم این ویلچر در اختیارم بود تا به آن مسلط شوم. حدود 25 تا 30 روز هم خودم جداگانه تمرین می کردم ولی سرانجام آن نتیجه یی را که می خواستم نگرفتم.



- به لحاظ بیرونی نتیجه نگرفتی، از لحاظ درونی چطور؟



آن اتفاقی که فکر می کردیم، نیفتاد.



- برای خودت چطور؟ تجربه اش از نظر بازیگری برایت خوب نبود؟



چرا، البته برای کار دومی که نسبت به کار اولم شاید ده روز هم بین شان فاصله نبود، قابل قبول است.



- برای بازی در «شام آخر» چگونه انتخاب شدی؟



«شام آخر» را خیلی دوست دارم. آقای اصغر هاشمی به همراه آقای جیرانی آمده بودند سر صحنه «زمانه» تا برای یک فیلم با گلشیفته فراهانی صحبت کنند. ایشان نیم ساعتی سر صحنه بودند و بعد قراری با من گذاشتند و بازی در «شام آخر» قطعی شد.



- در مورد «بالای شهر، پایین شهر» هم می خواهی توضیحی بدهی؟،



فیلمنامه یی را برای شما می آورند و می گویند مثلاً این نقش را آقای جمشید هاشم پور بازی می کند و آن یکی را یا خانم کریمی بازی می کند یا خانم لیلا حاتمی. این نقش هم برای شماست و مثلث اصلی شما سه نفر هستید. دستمزد خوبی هم می دهند احساس می کنی فیلمنامه هم آبرومند خواهد شد و سرانجام قرارداد را امضا می کنی. وقتی برای فیلمبرداری به اصفهان می روی می گویی که پس آقای هاشم پور کجا هستند، جواب می دهند که ایشان سر کار دیگری بوده اند. بعد هم می گویند که خانم کریمی و حاتمی هم گرفتار بوده اند و نتوانسته اند به اصفهان بیایند. بعد بین تهیه کننده و کارگردان اختلاف می افتد و...



- بعد از اینکه این سه فیلم اکران شد و نتیجه کار را روی پرده دیدی، از حضور در سینما پشیمان یا دلزده نشدی؟ به هدفت رسیده بودی؟



من هدفی که در ذهن دارم و به دنبال آن هستم را با جدیت تمام دنبال می کنم. شاید در دو سه کار اولم آن نتیجه یی که می خواستم را نگرفتم ولی آن چیزی که دوست داشتم، در فیلم «بوتیک» اتفاق افتاد اما متاسفانه فیلم با بداقبالی مواجه شد.



- برایت مهم بود که فیلم در بخش مسابقه باشد؟



مگر ممکن است مهم نباشد؟ من «بوتیک» را خیلی دوست داشتم و برای آن خیلی زحمت کشیدم. فکر می کنم اگر فیلم در بخش مسابقه بود، زحمات تک تک عوامل دیده می شد. فکر می کنم تدوین آقای مویینی حتماً جایزه می گرفت یا کارگردانی آقای نعمت الله حتماً دیده می شد یا مثلاً فیلمبرداری آقای کلاری.



- فکر می کنم فیلم را چون با دوربین دیجیتال گرفته بودند، خوب دیده نشد و به مسابقه نرفت...



یعنی باید عوامل فیلم نادیده گرفته شوند چون فیلم با ویدئو گرفته شده؟، یعنی هیات انتخاب چون فیلم با DV گرفته شده، آن را به بخش مسابقه راه نداده؟



- فکر می کنم اصلی ترین دلیل همین باشد.



پس من برای این هیات انتخاب واقعاً متاسفم. این را حتماً بنویسید. بازیگر یا بقیه عوامل چه تقصیری دارند؟



- فکر می کنی نوع گریم و چهره ات در «بوتیک» چقدر روی بازی ات تاثیر گذاشته؟ بعد از چند فیلم اولت که بیشتر از فیزیک و نوع چهره ات استفاده شده بود، در بوتیک دیگر شمایل آن استار سینما را نداشتی...



این مساله هم کمک می کند و بی تاثیر نیست...

 

 

 

پایان قسمت اول


  • آخرین ویرایش:-
آخرین پست ها
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic