عرف عکس:مجید محرابی اولین بار این کلمه سه حرفی را همراه اینگونه واژه ها خواندم ؛ خلاف شرع،خلاف عرف ما که خیلی به این موضوع فکر کردیم اما نفهمیدیم چرا این عرف کاربرد بهتری ندارد؛ شما فهمیدید؟
.:: امید محمودزاده ابراهیمی ::.
دنبال واژه ها رفتم و سه حرفی اول را فهمیدم(شرع) اما هر چه که دنبال دومی رفتم کمتر یافتم.در سه حرفی اول قانون و مقررات دیدم اما سه حرفی دوم... بود اما در واقع نبود.هیچ چیز مشخصی نداشت.
عرف را اگر بخواهیم معنی کنیم احتمالا به چیزی بهتر از "رایج" و "معمول" نمی رسیم.مفهوماتی که ثابت نیستند و متولی هم ندارند.البته شاید بتوان مردم را متولی اصلی آن خواند اما چیز مشخص شده ای در کار نیست.
یک ضرب المثل هم در این میان وجود دارد که ارتباط مستقیمی با همین عرف دارد : خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت شو
ضرب المثلی که این بار شیرینی زبان فارسی را ندارد.بیشتر نقل حرف های کسانی ست که اعتقادی به خود ندارند.شخصیت ثابتی ندارند.
اصلا با عرف کنار نمی آیم.چون چیزی نیست که من یا شما تعیین کرده باشیم.بیشتر یک قانون نانوشته تعیین شده از قبل است و کسی حق ندارد به این حوزه وارد شود یا آن را نادید بگیرد.
حالا بیاییم یک مثال بزنیم از تقابل عرف و قانون و چیزهای دیگری که وجودشان را "عرف" نهی می کند.
سال و سالهای گذشته که بحث ازدواج موقت پیش آمد تمام مخالفان این طرح در انتهای صحبت خود دم از عرف می زدند. آنها می گفتند که عرف این قانون یا رسمی که در اسلام حلال انتخاب شده است را نمی پذیرد.توسل به یک قانون نانوشته مخلص کلام مخالفان بود.در حالی که نباید چنین باشد.اگر مخالفتی با ازدواج موقت بود( و هست!) باید با دلایل منطقی و با دید جامعه شناختی عرضه شود نه اینکه بیاییم و دم از عدم پذیرش عرف بزنیم.
عرف از همه مردم نمی آید.چیزی هست که وجود دارد و شما ملزم به رعایت آن هستید.مثلا عرف جامعه ما هنوز نتوانسته است با رابطه دختر و پسر کنار بیاید.ولی نمی دانم چرا این عرف که گاهی از یک قانون هم قویتر عمل می کند درباره مسائل دیگر صدق نمی کند ! مثلا همین رعایت قانون راهنمایی و رانندگی از سوی رانندگان خودروها و همچنین موتورسیکلتها.
چرا دروغ نگفتن و کلاه برداری نکردن عرف نمی شود؟ چرا احترام به حقوق دیگران عرف نمی شود؟
آخرین پست ها