در دورانی هستیم که تصویر وجه غالب همه هنرها شده است.دیده شدن به تصویر از آن هنر نیاز دارد و بدون تصویر ‏یعنی ناشناخته ماندن و مهجور ماندن.‏
در هنگامه بهار موسیقی پاپ اما "تصویر" جایگاهی میان خوانندگان این عرصه ندارد اما این تصویر نداشتن به انتخاب ‏نیست بلکه به جبری ست که به ناچار باید تحمل شود.‏
خوانندگان مجاز عرصه موسیقی پاپ به دلیل آنچه که ممنوع الفعالیت شدن ناشی از ساخت و پخش کلیپ نامیده می ‏شود تمایلی به عرضه تصویری آثار خود ندارند.در بین این خوانندها چهره هایی هستند که سابق بر این آثاری تصویری ‏از قطعات خود عرضه کردند اما حال تمایلی به این کار ندارند. اما به واقع چرا؟
آیا این تمایل نداشتن به ارتباط مستقیم با ممنوع الکاری است یا عوامل دیگری هم نقش دارند؟آیا سیاست های ارشاد ‏باعث بی انگیزگی خوانندگان ما در عرضه آثار تصویری شان شده است؟ آیا کیفیت آثار تصویری آنگونه که باید باشد ‏نیست؟

سیروان خسروی که از آلبوم و تک آهنگ سابق خود 4 کلیپ روانه بازار کرده بود،امسال برای آلبوم جدیدش هیچ ‏اقدامی را در دستور کار ندارد و بنا به گفته خوده او با سیاست های موجود قصد ندارد ریسک ساخت آثار تصویری اش ‏را متقبل شود.در میان خوانندگانی که در بهار 88 آلبوم های خود را به بازار فرستادند .گویا سیروان خسروی فعال ترین ‏چهره در عرصه آثار تصویری بوده است.کارگردان اکثر کارهای او مصطفی منصوریار بوده که به کارگردانی با دقت و ‏جزئیات در کارش معروف است.سیروان در آخرین کلیپ خود نیز همکاری با بهمن تیرگان،کارگردان به فرنگ رفته را نیز ‏تجربه کرد.کلیپی متفاوت با موسیقی متفاوت "با من بمون" از سیروان.‏
سیروان با ارائه این 4 کلیپ نشان داد که به جایگاه رسانه در موسیقی کاملا واقف است.نشانه دیگر از همین ‏هوشمندی او هزینه ای است که او برای ساخت کلیپ هایش تاکنون پرداخت کرده است تا کلیپی استاندارد روانه بازار ‏تصویری کند. کلیپ "تو خیال کردی بری" شامل صحنه های انیمیشنی بود که مرحله اجرایی آنها به گفته سیروان 6 ‏ماه طول کشید.‏

در دیگر سو اما بنیامین بهادری محافظه کارانه تر با این قضیه برخورد کرده است.او برای آلبوم 85  2 کلیپ به 2 ‏کارگردان سینما و تلویزیون سفارش داده بود اما نامطلوب بودن کیفیت کلیپ ها(کیفیت ساخت)باعث شد او قید کلیپ ‏ها را بزند.او هم به مانند سیروان برای آلبوم جدید خود قصد ندارد کلیپ ارائه دهد و فعلا به عر    ضه آلبوم و برگزاری ‏کنسرت بسنده کرده است.او محافظه کارانه با این امر برخورد می کند شاید بدین دلیل که تصویری که مخاطب از ‏کارهای او نزد خویش ساخته است دچار خدشه نشود.‏
حمید عسکری هم تاکنون فعالیت تصویری نداشته است و به نظر هم نمی رسد او با توجه به حاشیه ای که هم اکنون ‏در اطرافش وجود دارد کار یا کارهای تصویری از قطعات آلبومش ارائه دهد.‏
محمد علیزاده هم پس از رفتن فرزاد حسنی از تلویزیون کمتر و کمتر دیده شد و او هم به مانند حمید عسکری تمایلی ‏به عرضه کلیپ ندارد.‏

اما اگر از بحث خواننده ها خارج شویم به بخش سیاست های کاری ارشاد در این زمینه می رسیم.سیاستی که فقط ‏محدود کردن را در پیش گرفته است و هیچ راه حلی پیش روی خوانندگان مجاز قرار نمی دهد.ممنوع الفعالیت یکساله و ‏بیشتر و... بخشی از تنبیهات ارشاد برای کسانی ست که کلیپ های خود را از شبکه های ماهواره ای پخش می ‏کنند.البته برخورد ارشاد با سازندگان کلیپ های غیر مجاز جای تقدیر دارد اما برای خوانندگانی که مجوز خود را در ‏راهرو های همین وزارت خانه گرفته اند، آیا راه حل دیگری وجود دارد؟ خواننده های مجاز پس از ساخت کلیپ نیاز به ‏یک رسانه برای پخش آن دارند.وقتی شبکه های ماهواره ای خط قرمز برای این هنرمندان می شوند، می توان به کجا ‏امید داشت؟ به رسانه ملی که با حمایت نکردن ! های بی دریغش برای موسیقی سنگ تمام گذاشته است؟

متاسفانه ارشاد در این زمینه سیاست یک سویه ای دارد و هیچ گره ای از کار خوانندگان مجاز باز نمی کند بلکه به ‏مشکلات آنها نیز اضافه می کند. ‏
برخورد شدید ارشاد با رضا صادقی و ممنوع الکاری چند وقته او هنوز در ذهن خیلی ها مانده است و شاید به همین ‏دلیل باشد که کسی رغبت ساخت کلیپ موسیقی را ندارد.‏
نیاز به یک رسانه خصوصی برای عرضه و تبلیغ آثار فرهنگی و هنری به شدت احساس می شود.رسانه ای که از همین ‏هنرمندان و برای همین هنرمندان و مخاطبانشان باشد.‏
این افق های امید مثل یک تصویر کوتاه جرقه زده می شوند؛ کی توان جاودانه ساختن را؟




‏*برگرفته از ترانه "ساعت9"(ترانه مکرم) از آلبوم ساعت9 سیروان خسروی‏
‏ ‏