شنبه 17 دی 1384  03:01 ق.ظ

خسرو خسروشاهی

صدای او بعنوان نقش آلن دلون ، یك صدای كاملا شناخته شده و معروف در سطح اجتماع است . صدایی كه آنقدر اثر گذار و زیبا است كه خیلی ها تلاش كرد تا گویشی مشابه وی داشته باشند و كار او را تقلید كنند.(منظور نویسنده علیرضا باشكندی است كه گویشی شبیه خسروشاهی دارد)

صدای خسروشاهی را می توانید بر چهره آل پاچینو بشنوید كه صدایی است واقعا جادویی...


مطمئنا محبوبیت آلن دلون و آل پاچینو در ایران مدیون صدا و گویش این مدیر دوبلاژ توانای سینمای ایران است .

مصاحبه ای كوتاه از ایشان :

خسرو خسروشاهی دوبلور قدیمی سینما متولد سال ۱۳۲۰ است. او از حدود ده سال قبل همراه تعداد دیگری از همكاران خود در جشنواره فیلم كودكان و نوجوانان اصفهان، فیلم های خارجی را به صورت همزمان برای بچه ها دوبله می كند و امسال هم همین كار را برای جشنواره انجام می دهد. وقتی برای یك گفت وگوی كوتاه با او تماس گرفتیم، سخت مشغول كار جشنواره بود
.

كار شما جذاب و در عین حال خیلی سخت است درباره كاری كه می كنید، چه حسی دارید؟

خب، این احساس مسئولیتی است كه در مقابل كودكان و نوجوانان دارم. چند سال است كه این كار را در جشنواره انجام می دهم و تمام تلاشم این است كه آنرا به بهترین نحو به ثمر برسانم
.

از شكل برخورد كودكان و نوجوانان با كارتان بگوئید.

بچه ها خیلی خوب استقبال می كنند، هم از فیلم ها و هم از كار ما. وقتی بچه ها داخل سالن سینما می شوند، جذاب و دیدنی است. این لحظه ها شادترین لحظه های زندگی آدم است. هیچ شادی با این شادی قابل مقایسه نیست. در این شرایط ارتباطی بین دو طرف برقرار می شود كه شاید در هیچ كجای دیگر نتوان آنرا به این صورت برقرار كرد و به دست آورد
.

آنان نكته های خاصی را به شما می گویند؟

در لحظه های دیدار، بیشتر از هر چیز با بچه ها عكس های دسته جمعی می گیریم، در این عكس ها تعداد بچه ها به قدری زیاد است كه من توی آنها گم شده ام. آنها نسبت به ما محبت خیلی زیادی دارند و همین محبت باعث می شود تا آدم سعی كند تا جایی كه امكان دارد كار خودش را بهتر و بهتر انجام دهد
.

پیشنهادی هم به شما می دهند؟

متأسفانه به دلیل كم بودن وقت، فرصت این چیزها نیست و ما امكان آنرا پیدا نمی كنیم تا با آنها زیاد حرف بزنیم. آنها می آیند فیلم را تماشا می كنند و خیلی سریع می روند . فقط فرصت آنرا پیدا می كنند كه فیلم را با دوبله ما ببینند
.

پس برخورد نزدیكی با خود نوجوانان ندارید؟

به این مفهوم كه با هم بنشینیم و صحبت كنیم خیر. اما این برخورد را به صورت دیگری داشته و داریم. همین حسی كه از آنها در داخل سینما می گیریم و این حس به نوعی دیگر در داخل سینما جاری می شود، نوعی برخورد نزدیك است. ما به كمك همین حس است كه موفق می شویم كارمان را خوب و دقیق انجام دهیم
.
نكته ای كه لازم است در اینجا توضیح بدهم این است كه ما در كل در دسترس بچه ها نیستیم و آن ها هم همینطور، در حقیقت، فرصتی پیش نمی آید تا ما با هم صحبتی از نزدیك داشته باشیم و آنها احتمالا پیشنهاد یا حرفی را با ما در میان بگذارند. آنها بیشتر ما را تشویق می كنند، تشویق هایی كه باعث دلگرمی ماست. نوجوان ها دور از دسترس ما هستند و برخورد ما با هم یك برخورد صد دقیقه ای در سینماست كه صدای ما عامل اصلی این ارتباط می شود.


  • آخرین ویرایش:-
آخرین پست ها
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic