
.:: امید محمودزاده ابراهیمی،موسیقی ایرانیان::.
استاد سراج وجود مصاحبه را رد می کند و می گوید یک خبرنگار (خانم غنجی ! ) با اسم بردن روزنامه ایران درخواست مصاحبه داشتند که با مشاهده عدم تمایل بنده برای مصاحبه با این روزنامه تنها به درخواست مکرر خبرنگار مذکور چند سوالی را درباره انتشار آلبوم های جدید جواب دادم که مصاحبه منتشر شده مطابقتی با صحبت ها نداشت .
نکته قابل توجه همه این کنش ها و واکنش ها این است که این اتفاقات فقط در روزنامه های دارای گرایش متمایل به دولت می افتد و بقیه روزنامه ها تاکنون مشکلی بدین شکل با هنرمندان نداشته اند.
اما چرا روزنامه ای مثل ایران باید برای مصاحبه بصورت مخفیانه اقدام کند؟ آیا این توهین به شعور مخاطب و خواننده روزنامه نیست؟ میدیا فرج نژاد( آهنگساز کارهای استاد سراج) در یادداشتی در سایت موسیقی ایرانیان گفتگوی روزنامه ایران با استاد سراج را رد می کند اما روزنامه ایران این گفتگو و تکذیب را عملی غیر مسئولانه و غیر حرفه ای می خواند! دوستان ما آیا فکر نکردند که مصاحبه مخفیانه غیر اخلاقی تر است یا تکذیب آن از زبان آهنگساز کارهای استاد سراج ؟
اگر ستون و صفحه فرهنگ و هنر "ایران"ی ها خالی است چرا باید دست به چنین اقداماتی زد ؟
وقتی شخص مصاحبه شونده خیالی!! ( استاد سراج ) مصاحبه این گونه را تکذیب می کند چه نیازی ست که اصرار کنیم که حتما مصاحبه ما گواهی راستی می گیرد ؟
باز هم بخوانید:
برای مشاهده متن تکذیب مصاحبه ایران با استاد سراج اینجا را مشاهده نمایید .
برای مشاهده یادداشت آقای فرج نژاد دریاره کار غیر حرفه ای روزنامه ایران اینجا را مشاهده نمایید .
متن روزنامه ایران
آخرین پست ها