همه چیز درباره سینما موسیقی تلویزیون رادیو دوبله
دانشجوی اجباری رشته متالورژی دانشگاه آزاد سیرجان و هزاران خصوصیت دیگر....
امید محمودزاده ابراهیمی
خیابان هایی مملو از زباله هایی ست که البته مربوط به عزاداران نیست بلکه متعلق به کسانی ست که نگاه کردن را بر عزاداری ترجیح داده اند.البته قضاوت یکطرفه نشود شاید برخی به دلایلی نمی توانند عزاداری کنند و یا دیدن این دسته جات عزاداری به یاد صحنه عاشورا می افتند و ...
وجود سطل های خالی و لیوان هایی که یکی یکی مچاله شده و روی زمین می افتند تنها همین نکته را به یادمان می آورد که دقت ما به همه چیز نمی رسد.خیلی ها حق خود می دانند که زباله بر زمین بیاندازند،چرا؟ چون امروز عاشوراست.دلیل بهتری ندارند.یک مراسم مذهبی را بهانه کاری که نباید انجام بدهند می کنند.
اما کمی حواس مان جمع باشد بد نیست.حواس مان باشد که برای چیپس خوردن و پفک خوردن به خیابان نیامده ایم.برای مچاله کردن لیوان شربت نذری و انداختن آن روی خیابان نیامده ایم. بدانیم که حداقل برای چه آمده ایم.(این آمدنم بهر چه بود ...)
اینجا دلم می سوزد.برای زحمت کشان شهرداری که از هیچ مراسمی هیچ بازخورد خوبی ندیدند.آنها دل شان شاد خواهد شد وقتی ببینند که در یک مراسم مذهبی که همه یک رنگ و یک دل می شوند،حداقل حواس شان به این نکته های کوچک باشد.آیا تا به حال شده است که پس از یک مراسم بزرگ ؛خیابانی تمیز تحویل خودمان بدهیم؟ این برای شهرداری یا کارکنان آن نیست.برای خودمان است.اینجا شهر ماست و کسی که در آن زندگی می کند خوده ماییم.
کمی بیشتر حواس مان باشد.
و اما سطل خالی..
- آخرین ویرایش:یکشنبه 6 دی 1388
- برچسب ها:یادداشت های اجتماعی ،
آخرین پست ها