شنبه 24 بهمن 1388  09:02 ب.ظ

نیش زنبور؛کلیشه تکراری کلاهبرداران ایرانی



.:: امید محمودزاده ابراهیمی ::.


اکران همزمان با تهران یک فیلم در سینما قدس سیرجان از آن دست اتفاقاتی است که کم می افتد اما سوا از نوع و ژانر فیلم؛ اتفاق خوبی است.اتفاقی که باعث می شود پس از فراغت از امتحانات سری به تک سینمای شهر بزنیم.
با دیدن عکس رضا کیانیان و رضا عطاران مشتاق می شوم که این فیلم را حتما ببینم.اسم ها همگی بزرگ هستند و فیلم نیش زنبور از عوامل حرفه ای سود می برد.مریلا زارعی هم در لیست اصلی بازیگران حضور دارد پس باید حتما این فیلم را دید.
فیلم با صحنه هایی موازی از زندگی دو شخصیت اصلی فیلم آغاز می شود.این موازی بودن بی دلیل نیست تا زمانی که سرنوشت این 2 شخصیت به یکدیگر گره می خورد اما گویی این گره خوردن قبل از صحنه های موازی اتفاق افتاده است.
اسد(رضا کیانیان) با همکاری رضا (رضا عطاران) با ریختن طرح دوستی با زنان ثروتمند و استفاده از ترفندهای مختلف و همکاری با یکدیگر پولی به جیب می زنند و این طرح اصلی داستان است.داستان تا نیمه فیلم به همین منوال ادامه می یابد تا اینکه اسد که در یک جشن اتفاقی شرکت کرده است،افسانه را می بیند و به او علاقه مند می شود و داستان فیلم چهره ای دیگر بر خود می گیرد.

ایده اصلی فیلم نیش زنبور اگر از فیلم "نقاب" کاظم راست گفتار گرفته نشده باشد حداقل خیلی شبیه به آن است.خصوصا آنکه سعی شده است که نیش زنبور هم با توانایی های رضا عطاران و خصوصیات کمیک رضا کیانیان به طنز و کمدی گرایش پیدا کند که نیش زنبور در این بخش کاملا ناموفق بوده است.سروش صحت که دستی بر فیلمنامه نویسی سریال های کمدی دارد در نیش زنبور چندان شخصیت ها را پخته در نیاورده است.اسد و رضا مکمل خوبی برای هم هستند اما در سکانس هایی از فیلم ویژگی های شخصیتی آنها گم می شود.باهوش بودن آنها کمرنگ می شود و به کمدی ساده لوحانه شبیه می شود.البته این نکته فقط برای اسد و رضا اتفاق نمی افتد و افسانه و مرجان(خواهرش) و بقیه شخصیت های این فیلم هم وارد جریان ساده لوحانه ای می شوند که در انتها همه چیز خیلی جدی تمام می شود و کلیشه کلاهبرداری ایرانی رعایت می شود!

بستر سینمای ایران در این سالها افت شدیدی داشته است و کمدی های نازل سینماهای کشور را فرا گرفته اند.نیش زنبور قصه ای را روایت می کند که مخاطب سینما فقط باید آن را نگاه کند،آجیل بخورد و برود. هیچ نکته خاصی در فیلم مشاهده نمی شود و داستان هم به غیر از شوک اول فیلم چندان پیچشی ندارد.قصه خیلی سر راست و ساده است اما انتظار می رفت که طرحی که رضا کیانیان آن را به سروش صحت داده است کمدی آبرومند تری باشد.شاید خواسته شده است که کمدی این فیلم بیشتر متکی بر موقعیت باشد تا کلام اما داستان فیلم کششی بهتر از یک فیلم 70 دقیقه ای را ندارد و شاید 90 دقیقه هم برای آن زیاد است.

بازی ها در نیش زنبور در سطح واقعی خود نیست.رضا کیانیان که اغلب در نقش های جدی سینما حضور می یافت دومین حضور کمدی خود را پس از فیلم همیشه پای یک زن در میان است در نیش زنبور ثبت کرد.کیانیان در نیش زنبور قصد دارد خود را در موقعیت های کمدی قرار دهد تا اینکه خود(به مانند عطاران) زمینه ساز کمدی باشد.اینکه کیانیان در ایفای نقش اسد چقدر موفق بود چندان نمی توان با اطمینان نظر داد چون بستر حضور او فیلمی چون نیش زنبور است و انتظار نمی رود رضا کیانیان یک نقش متفاوت را اجرا کند.

رضا عطاران هم برای چندمین بار کارکتر "عطا" را به مخاطب عرضه می کند.آدم ساده لوحی که همیشه در قالب نقش دوم و آسمان جل است و لحظات کمدی فیلم به کارها و دیالوگ های او بستگی دارد. مریلا زارعی هم به ذات فیلمنامه و تصویری که از زنان فیلم نشان داده می شود شخصیت ساده لوحی را ایفا می کند که در انتهای فیلم از همه باهوش تر می شود و به همراه خواهرش (که حضورش در فیلم اضافی به نظر می رسد) اسد و رضا را قال می گذارد و می رود.

معتقدم بستر نازل سینمای ایران که در چند سال اخیر شدت فزونی یافته است دلیل اصلی کیفیت پایین فیلم های کمدی و حتی بعضی از فیلم های جدی شده است.امیدواریم آینده ای بهتر برای سینمای ایران در پیش باشد.

به زودی نقد:
کتاب قانون
تردید



  • آخرین ویرایش:یکشنبه 25 بهمن 1388
آخرین پست ها
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو | Buy Website Traffic