دو تا شبکه داشتیم که اون موقع بهش میگفتیم کانال. هرچی بود در این دو کانال بود. اول سیاه سفید بود و بعد رنگی شد و ما ذوق در کردیم. وقتی بیکار بودیم و از بازی با اسباب بازیهای پلاستیکی و کتاب خوندن خسته بودیم، دسته جمعی جلوی تلویزیون مینشستیم و کارتون و سریال میدیدیم. فرقی نداشت جعبه جادویی داره "رامکال" نشون میده یا "آینه عبرت" یا حتی مستند "یک میلیارد مسلمان" یا سریالهای پلیسی مثل " درک"، ما فقط میدیدیم و لذت میبردیم. گاهی هم منتظر شنیدن خبر عیدفطر بودیم که وسط "پوآرو" گل و بلبل و آواز نشون میدادن و ما خوشحال میشدیم.

*** *** ***
یادمه وقتی پدرسالار پخش می شد و همه منتظر بودن ببینن آخرش چی میشه و آذر چشم سفید چه آتیشی میسوزونه و اسدالله خان از سکته قلبی نجات پیدا میکنه یا نه ، یه جک رواج پیدا کرده بود که: میدونی آخر پدرسالار چی میشه؟ دیش دیرین دین دین.... (آهنگ آخر سریال)

هزار دستان، سربداران، بوعلی سینا، کمال الملک سریالهای تاریخی بودند که در امکانات کم اون زمان ساخته شدند. کیه که هنوز شعبون بی مخ رو یادش نباشه؟

کیه که هنوز "روزی روزگاری" و بازی درخشان ژاله علو و مرحوم خسرو شکیبایی رو یادش رفته باشه؟

"گالشهای مادربزرگ" آخرش چی شد؟ دزد لوازم منزل کی بود؟

"آینه عبرت" و آتقی به کجا رسیدند؟ آتقی بالاخره اعتیادشو ترک کرد؟ منتقل و وافورشو کجا برد؟

زندگی ها در "آینه" شیرین شد؟ مرجانه گلچین و مهین شهابی که در تمام قسمتهای سریال بازی می کردند چی شدند؟

اون آقاهه در "راز باغچه" بالاخره تونست دخترو پسر سریال رو گول بزنه و به گنج باغچه دسترسی پیدا کنه؟ چی توی باغچه بود؟
آخر "تلویزیون کابلی بچه ها" چی شد؟
وای که چقدر کیف میکردیم وقتی اسد خمارلو در "آرایشگاه زیبا" مشغول شنیدن غرغرهای مادرش پشت تلفن بودو از سرما میلرزید، ما هم تو خونه کنار بخاری نفتی و مامان که داشت بافتنی میبافت نشسته بودیم و با همون حس سرما آرایشگاه زیبا میدیدیم.

" ساعت خوش" چرا یکهو تموم شد؟ جنگ های نوروزی شبکه یک ،اجراهای دیدنی "داریوش کاردان" در نقش عرب ، "بعد از خبر" شهریاری و آتش افروز، " تا هشت و نیم"، "دیدنیها"ی جلال مقامی، " واقع نمایی های "همسران" و " خانه سبز" بیرنگ و مرحوم رسام ،" قورباغه سبز"، "چاق و لاغر"، "النگ دولنگ"،" هوشیار و بیدار"، "علی کوچولو"، مسابقه " بخور بخور" با اجرای شهریاری و کیک های خوشمزه ای که شرکت کننده ها با چشم بسته می خوردند.

*** *** ***
خیلی وقته که دیگه خبری از این هیجانات و لذتهای تصویری نیست. همه چیز رنگ سیاهی به خودش گرفته، حتی وقتی بخوای مثبت هم فکر کنی و دیدن یکی از سریالهارو تحمل کنی، هنوز ده دقیقه نشده کانال رو عوض میکنی و میزنی فارسی وان. تا شاید در چند دقیقه استراحت قبل خواب کمی آروم بشی و استراحت کنی.
حتی دیدن سریالهای مثلا فاخر هم راضیت نمیکنه. چون سطع توقعت از رسانه ملی از زمانی که " آینه" پخش می شد تا به الان، خیلی بالاتر رفته و نمیتونی تحمل کنی که به نام بیننده و به کام رسانه ملی،سرت شیره بمالن.
*** *** ***

بهتره بی خیال این جعبه جادویی که تعدادشبکه هاش ( کانال قدیم) بیشتر شده رو بی خیال بشی و فکر کنی که اصلا خاطراتی از این جعبه جادویی که قبلا سیاه سفید بود و باید جلوش میرفتی تا این دو تا کانال رو عوض کنی، نداری...


منبع:کافه شکلات


نویسنده کافه شکلات انتهای این متن نوشته است که «وقتی بخوای مثبت هم فکر کنی و دیدن یکی از سریالهارو تحمل کنی، هنوز ده دقیقه نشده کانال رو عوض میکنی و میزنی فارسی وان. تا شاید در چند دقیقه استراحت قبل خواب کمی آروم بشی»....

اما من موافق نیستم چون به نظرم سریال های فارسی وان (اکثرا) قابل تحمل هم نیستند.حالا هم به لحاظ محتوا و هم دوبله بسیار ضعیف(البته این نظر من است) .

اینکه سطح توقع ما از رسانه میلی(ملی سابق!) از سال 1370 تا به الان بالا رفته است چیز عجیبی نیست.شما سینمای هالیوود را هم نگاه می بینید که از خیلی سال ها قبل تا به الان پیشرفت کرده اند تا مخاطب را از دست ندهند.ولی آیا رسانه ما هم آنقدر پیشرفت کرده...یعنی از مردم جلوتر حرکت کرده است یا عقب تر رفته؟ مشخص است که تلویزیون ما هر گامی که به جلو رفته است پس از آن چند قدم به عقب بازگشته است. به طور مثال در زمینه سریال های پلیسی ما یک دوره صعود را داشتیم که با کارگاه علوی1 و شلیک نهایی و سرنخ شروع شد و سپس رو به افول رفت و به سریال پلیس جوان رسید.پس از آن سریال خواب و بیدار تکانی اساسی به سریال های پلیسی و اکشن داد ولی پس از آن ما باز هم رویه سقوط را در پی گرفتیم و حالا کلانتر3 که بی محتواترین سریال پلیسی حال حاضر محسوب می شود،مهمان خانه هاست. برای همین هم هست که بعضی ها(عمدتا سیاسیون تندرو) از رویه پیشرفت و بالا رفتن توقع  دلخوش نیستند و آن را برخلاف رویه مصالح خود می دانند چون توقع چیزی است که اگر بالا رفت دیگر نمی توان آنرا پایین آورد و این مسئولان و سازندگان هستند که باید خود را به سطح توقع مردم برسانند.

تلویزیون ما به نظرم کار خوبی کرد که سریال هایی مثل 24 و فرار از زندان را پخش نکرد(کاری که به نفع خودش تمام شود) چون اگر این سریال ها پخش شوند  دیگر کسی سریال های ایرانی را نگاه نمی کند.گرچه اعتقاد دارم که همه چیز جای خودش را دارد اما ما هم باید رویه پیشرفت خودمان را در پیش بگیریم.  ما باید سبک خودمان را در پیشرفت پی بگیریم.


پی‌نوشت یک:

این عقب ماندگی یا خیلی طول می کشد که جبران شود یا بالاخره ما باید قید پیشرفت را بزنیم و فقط شاهد پیشرفت دیگران باشیم.


  • آخرین ویرایش:-
آخرین پست ها
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic