بهتره بی خیال این جعبه جادویی که تعدادشبکه هاش ( کانال قدیم) بیشتر شده رو بی خیال بشی و فکر کنی که اصلا خاطراتی از این جعبه جادویی که قبلا سیاه سفید بود و باید جلوش میرفتی تا این دو تا کانال رو عوض کنی، نداری... منبع:کافه شکلات نویسنده کافه شکلات انتهای این متن نوشته است که «وقتی بخوای مثبت هم فکر کنی و دیدن یکی از سریالهارو تحمل کنی، هنوز ده دقیقه نشده کانال رو عوض میکنی و میزنی فارسی وان. تا شاید در چند دقیقه استراحت قبل خواب کمی آروم بشی».... اما من موافق نیستم چون به نظرم سریال های فارسی وان (اکثرا) قابل تحمل هم نیستند.حالا هم به لحاظ محتوا و هم دوبله بسیار ضعیف(البته این نظر من است) . اینکه سطح توقع ما از رسانه میلی(ملی سابق!) از سال 1370 تا به الان بالا رفته است چیز عجیبی نیست.شما سینمای هالیوود را هم نگاه می بینید که از خیلی سال ها قبل تا به الان پیشرفت کرده اند تا مخاطب را از دست ندهند.ولی آیا رسانه ما هم آنقدر پیشرفت کرده...یعنی از مردم جلوتر حرکت کرده است یا عقب تر رفته؟ مشخص است که تلویزیون ما هر گامی که به جلو رفته است پس از آن چند قدم به عقب بازگشته است. به طور مثال در زمینه سریال های پلیسی ما یک دوره صعود را داشتیم که با کارگاه علوی1 و شلیک نهایی و سرنخ شروع شد و سپس رو به افول رفت و به سریال پلیس جوان رسید.پس از آن سریال خواب و بیدار تکانی اساسی به سریال های پلیسی و اکشن داد ولی پس از آن ما باز هم رویه سقوط را در پی گرفتیم و حالا کلانتر3 که بی محتواترین سریال پلیسی حال حاضر محسوب می شود،مهمان خانه هاست. برای همین هم هست که بعضی ها(عمدتا سیاسیون تندرو) از رویه پیشرفت و بالا رفتن توقع دلخوش نیستند و آن را برخلاف رویه مصالح خود می دانند چون توقع چیزی است که اگر بالا رفت دیگر نمی توان آنرا پایین آورد و این مسئولان و سازندگان هستند که باید خود را به سطح توقع مردم برسانند. تلویزیون ما به نظرم کار خوبی کرد که سریال هایی مثل 24 و فرار از زندان را پخش نکرد(کاری که به نفع خودش تمام شود) چون اگر این سریال ها پخش شوند دیگر کسی سریال های ایرانی را نگاه نمی کند.گرچه اعتقاد دارم که همه چیز جای خودش را دارد اما ما هم باید رویه پیشرفت خودمان را در پیش بگیریم. ما باید سبک خودمان را در پیشرفت پی بگیریم. پینوشت یک: این عقب ماندگی یا خیلی طول می کشد که جبران شود یا بالاخره ما باید قید پیشرفت را بزنیم و فقط شاهد پیشرفت دیگران باشیم.
*** *** ***
یادمه وقتی پدرسالار پخش می شد و همه منتظر بودن ببینن آخرش چی میشه و آذر چشم سفید چه آتیشی میسوزونه و اسدالله خان از سکته قلبی نجات پیدا میکنه یا نه ، یه جک رواج پیدا کرده بود که: میدونی آخر پدرسالار چی میشه؟ دیش دیرین دین دین.... (آهنگ آخر سریال)
هزار دستان، سربداران، بوعلی سینا، کمال الملک سریالهای تاریخی بودند که در امکانات کم اون زمان ساخته شدند. کیه که هنوز شعبون بی مخ رو یادش نباشه؟
کیه که هنوز "روزی روزگاری" و بازی درخشان ژاله علو و مرحوم خسرو شکیبایی رو یادش رفته باشه؟
"گالشهای مادربزرگ" آخرش چی شد؟ دزد لوازم منزل کی بود؟
"آینه عبرت" و آتقی به کجا رسیدند؟ آتقی بالاخره اعتیادشو ترک کرد؟ منتقل و وافورشو کجا برد؟
زندگی ها در "آینه" شیرین شد؟ مرجانه گلچین و مهین شهابی که در تمام قسمتهای سریال بازی می کردند چی شدند؟
اون آقاهه در "راز باغچه" بالاخره تونست دخترو پسر سریال رو گول بزنه و به گنج باغچه دسترسی پیدا کنه؟ چی توی باغچه بود؟
آخر "تلویزیون کابلی بچه ها" چی شد؟
وای که چقدر کیف میکردیم وقتی اسد خمارلو در "آرایشگاه زیبا" مشغول شنیدن غرغرهای مادرش پشت تلفن بودو از سرما میلرزید، ما هم تو خونه کنار بخاری نفتی و مامان که داشت بافتنی میبافت نشسته بودیم و با همون حس سرما آرایشگاه زیبا میدیدیم.
" ساعت خوش" چرا یکهو تموم شد؟ جنگ های نوروزی شبکه یک ،اجراهای دیدنی "داریوش کاردان" در نقش عرب ، "بعد از خبر" شهریاری و آتش افروز، " تا هشت و نیم"، "دیدنیها"ی جلال مقامی، " واقع نمایی های "همسران" و " خانه سبز" بیرنگ و مرحوم رسام ،" قورباغه سبز"، "چاق و لاغر"، "النگ دولنگ"،" هوشیار و بیدار"، "علی کوچولو"، مسابقه " بخور بخور" با اجرای شهریاری و کیک های خوشمزه ای که شرکت کننده ها با چشم بسته می خوردند.
*** *** ***
خیلی وقته که دیگه خبری از این هیجانات و لذتهای تصویری نیست. همه چیز رنگ سیاهی به خودش گرفته، حتی وقتی بخوای مثبت هم فکر کنی و دیدن یکی از سریالهارو تحمل کنی، هنوز ده دقیقه نشده کانال رو عوض میکنی و میزنی فارسی وان. تا شاید در چند دقیقه استراحت قبل خواب کمی آروم بشی و استراحت کنی.
حتی دیدن سریالهای مثلا فاخر هم راضیت نمیکنه. چون سطع توقعت از رسانه ملی از زمانی که " آینه" پخش می شد تا به الان، خیلی بالاتر رفته و نمیتونی تحمل کنی که به نام بیننده و به کام رسانه ملی،سرت شیره بمالن.
*** *** ***

خیلی اتفاقی سکانسی از فرار از زندان که این روزها از شبکه فارسی وان پخش می شود را دیدم و کمی بهم برخورد! در این سکانس مایکل اسکافیلد در حال نجات دکتر سارا تانکردی است و در مرحله پایانی انها به اتاق ملاقات می رسند و می خواهند پایین بیایند که اول مایکل اسکافیلد پایین می آید و بعد دست سارا را می گیرد و او را پایین می آورد و fun پایین آمدن سارا، آنها چشم در چشم یکدیگر می شوند.احساسی در این میان بین بیننده و شخصیت های سریال شکل می گیرد.
در نسخه جوانه پویا داخل ایران این سکانس حذف شده بود در حالی که اصلا چیز خاصی نداشت.به نظرم بودن این سکانس به فهم بیننده از رابطه مایکل و سارا کمک می کرد. به هر حال پل شیرینگ و تیم نویسندگان این سریال برای نشان دادن شروع این رابطه از المان هایی استفاده کردند که سکانس بالا یکی از آنها بود.
فکر می کنم با سانسور این صحنه (و صحنه های عاطفی دیگر) که اصلا صحنه های غیر اخلاقی هم نیستند ،دارد به شعور بیننده ایرانی توهین می شود.الان نسخه ای که از فارسی وان در حال پخش است بیشتر به شعور بیننده احترام گذاشته است یا نسخه ای که وزارت فرهنگ و ارشاد در آن دست برده است؟
قضاوت با شما
همچنان از دوبله بی نظیر این سریال دچار حس غرور و شادمانی می شوم.جا دارد باز هم از تیم دوبله این سریال تشکر و قدردانی صورت گیرد.
تلویزیون های ماهواره ای که در راستای جنگ نرم علیه مردم ایران از سال ها پیش با رویکرد سیاسی فعالیت می کردند تغییر جهت داده و به موضوعات اجتماعی رو آورده اند.

سریال فرار از زندان شاید اولین سریال محبوب و معروف آمریکایی باشد که در ایران توسط یک شرکت خصوصی دوبله و پخش می شود.تا قبل از این تمامی امور دوبله و پخش یک سریال منحصرا به صدا و سیما اختصاص داشت که با دوبله فرار از زندان این تابو شکسته شد.
سریال فرار از زندان توسط شرکت جوانه پویا و به مدیریت محمود قنبری دوبله شد.در ادامه این مطلب با دوبلور های این سریال بیشتر آشنا خواهیم شد.
آخرین خبر:
پخش اولین قسمت این سریال، پنجشنبه،29 اردیبهشت،شبکه فارسی وان
( از نمایش رادیویی تا پخش نسخه دوبله شده ایران از فارسی وان )
به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی شبکه فرهنگ،«فرار از زندان» از شنبه شب (۲۵ اردیبهشت) طی سه هفته متوالی ساعت ۲۲ از رادیو فرهنگ به روی آنتن میرود.
«فرار از زندان» که پیش از این نسخههای تصویری آن در جهان ساخته شده، این بار به صورت رادیویی در مرکز هنرهای نمایشی رادیو ضبط و برای پخش از برنامه «از رمان تا نمایش» شبکه فرهنگ آماده شده است.
در این پروژه عظیم رادیویی، بالغ بر۷۰ بازیگر مرکز هنرهای نمایشی رادیو حضور داشته اند که برای ۲۱ قسمت مجزا هنرنمایی کردهاند.
برخی از بازیگران کار عبارتند از: بهزادفراهانی، مهین نثری، رویا فلاحی، ایوب آقاخانی، مهدی طهماسبی، علی تاجمیر، مجیدحمزه، مهرداد عشقیان، گلچهر دامغانی، افسانه محمدی، رضاعمرانی، سعیده فرضی، احمدگنجی، قزبان نجفی، سینا نیکوکار، بهروز مسروری، هادی کمالی مقدم و…
محمد مهاجر: تهیه کننده، علی حاجی نوروزی: صدابردار، ایوب آقاخانی :کارگردان، محمدرضا قبادیفر : سمت افکتور، نادر برهانی مرند :سردبیر و مریم نشیبا : گوینده از دیگر عوامل و دست اندرکاران این نمایش رادیویی هستند.
منبع: پافا
مایکل /منوچهر والی زاده
لینکلن/محمود قنبری
ورونیکا/مینو غزنوی
گرچن مورگان/زهره شکوفنده
سارا/مهرخ افضلی
سوکره/رضا آفتابی
تی بگ/تورج مهرزادیان
الکس ماهون/تورج مهرزادیان
رئیس زندان/میثم نیکنام
جان آبروزی/میثم نیکنام
افسر بلیک/علیرضا دیباج
ژنرال/ناصر احمدی
بازرس سلف/پرویز ربیعی
ال جی-توینر/حسین سرآبادانی
معاون رئیس جمهور/شراره حضرتی
جیمز ویسلر/بهروز علیمحمدی
هیوایر-نیک آروین/بهروز علیمحمدی
مادر مایکل/کتایون اعظمی
پل کلرمن/امیر منوچهری
با تشکر از احسان عزیز بابت معرفی دوبلورهای شخصیت مادر مایکل و جیمز ویسلر

به طرز ژست ها دقت کنید!
به تازگی که چه عرض کنیم چندین هفته است که سریالی به نام «هوش سیاه» از شبکه سوم سیما در حال پخش است که البته نگارنده این سریال را تاکنون ندیده است(به امید سروش سیما و سایت های دانلود!!!) اما طی گفتگوها و یادداشت هایی که از این سریال خواندم متوجه شدم که گویی این سریال کپی سریال 24 و اندکی هم فرار از زندان است که ایرانیزه شده است.اینکه می گویم «کپی» هم دلیل دارد چون کسانی که دیده اند به «کپی» بودن بیشتر معترف اند تا «ایرانیزه » شدن.
در هر حال شاید ساخت چنین سریالی بعید نبود.شاید در ادامه همان تئوری تقلید کن تا استاد شوی «هوش سیاه» هم سیاه مشق مسعود آب پرور برای سریال های آینده اش باشد.
یاد حرف معاون سیما افتادم که گفته بود: سریالی (خیلی خوب) با ایده ای چون 24 و فرار از زندان در حال ساخت است و ما فرار از زندان را پخش نمی کنیم!!(نقل به مضمون ویژه نامه سریال های خارجی،مجله همشهری جوان،بهمن ماه88)
شاید این ایده برداری همین «هوش سیاه» است....
دوستانی که موفق به دیدن این سریال شده اند لطفا از این سریال بنویسند
پی نوشت با ربط:
فقط یک تصویر از پشت صحنه این سریال دیدم که دوربینش شبیه دوربین هایی بود که در پشت صحنه سریال 24 دیده ام.یعنی تکنولوژی وارد شده؟
پی نوشت بی ربط:
گاهی اوقات آدم می خواهد این اپراتورهای ایرانسل را بگیرد و تا دم مرگ کتک بزند!!! پس از قطع GPRS ایرانسل در سال گذشته ...MMS موبایل ما هم قطع شد حالا که پیگیری می کنیم چرا MMS قطع است، می گویند مدارکتان ناقص است دوباره فرم بفرستید(با اینکه همه آدرس های ما را برای زندان کردن هم دارند!!)...واقعا مملکته داریم؟
پی نوشت ماهواره ای:
می گویند فارسی وان سریال فرار از زندان را برای پخش از شرکت جوانه پویا خریده است! ما که ا آن تیزر کلی تعجب کردیم و البته دعا هم کردیم که درب شرکت جوانه پویا را پلمپ نکنند! و احیانا دوبلورهایش را به اوین نفرستند! حالا فارسی وان می خواهد چطور این سریال را با سانسورهایی که خود به آن علاقه ندارد پخش کند....خدا داند!
حمیده خیرآبادی ملقب به نادره، بازیگر سرشناس سینما، تئاتر و تلویزیون ایران شامگاه دوشنبه 30 فروردین در 86 سالگی دار فانی را وداع گفت.
به گزارش خبرآنلاین، مرحوم حمیده خیرآبادی سال 1303 در رشت به دنیا آمد و تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم ادامه داد.
او فعالیت در تئاتر را از سال 1326 آغاز کرد و سال 1332 با بازی در فیلم «میهنپرست» به کارگردانی غلامحسین نقشینه وارد دنیای سینما شد.
مرحوم خیرآبادی در حدود شش دهه فعالیت سینمایی در بیش از 150 فیلم سینمایی نقشآفرینی کرد و سه بار نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل از جشنواره فیلم فجر شد.
از جمله مجموعههای تلویزیونی زندهیاد خیرآبادی میتوان به «پدرسالار»، «تلخ و شیرین»، «خانه سبز»، «همه فرزندان من» و «پدر خوانده» اشاره کرد.
«الماس 33» داریوش مهرجویی، «دختر شاه پریان» شاپور قریب، «شب فرشتگان» فریدون گله، «حسن کچل» علی حاتمی، «رضا موتوری» مسعود کیمیایی، «اجارهنشینها» داریوش مهرجویی، «خانه ابری» اکبر خواجوی، «ریحانه» علیرضا رئیسیان، «مادر» علی حاتمی، «شب بیست و نهم» حمید رخشانی، «بچهها طلاق» تهمینه میلانی، «بانو» داریوش مهرجویی، «جیببرها به بهشت نمیروند» ابوالحسن داودی، «هنرپیشه» محسن مخملباف و «بازیگر» محمدعلی سجادی از فیلمهای اوست.
آخرین فیلم مرحوم خیرآبادی «سرود تولد» تولید سال 1383 بود. مراسم تدفین زندهیاد خیرآبادی صبح امروز سهشنبه به طور خصوصی در بهشت زهرا برگزار شد.
وبلاگ هنر هفتم این ضایعه را به جامعه هنری و خانواده محترم ایشان خصوصا سرکار خانم ثریا قاسمی تسلیت می گوید.

.:: محسن حدادی/خبرآنلاین ::.
بعد از اتفاقات و جریانات سیاسی سال 88 و انتقاد جدی اکثر فعالان منتسب به دو جناح اصلی کشور از عملکرد ضعیف و گاه یکسویه رسانه ملی و در پی آن ریزش مخاطبان و کاهش اعتماد عمومی و در مقابل افزایش رویکرد به شبکههای ماهوارهای و اینترنتی، نوروز 89 فرصتی استثنایی برای تلویزیون بود تا ضمن بازیافت مخاطبان میلیونی، اعتماد مردم را دوباره به خود احیا کند و از روی همین تفکر مدیریتی، متأسفانه ساختارشکنیها و تناقضها و سانسورهای جالب توجهی رخ داد که نه تنها هدف مدیران را تأمین نکرد بلکه باعث اعتراض اهالی هنر، نخبگان و حتی خانوادههای همیشه مشتری تلویزیون نیز شد.
همه چیز آزاد میشود
پخش برخی موزیکهای روز لسآنجلسی که خوانندگان زن و مرد آمریکایی یا ایرانی مقیم آمریکا روی آنها ترانه خواندهاند در شب و روزهای نوروز به طوری ساختارشکنی کرده بود که مردم کوچه وبازار با تعجب از پخش این آهنگها در میهمانیها یاد میکردند و به قول خود میگفتند: همه چیز آزاده شده است.
این در حالی اتفاق میافتاد که تیزرهای جشنواره موسیقی فجر در اسفند 89 ـ حدود یک ماه قبل ـ از هیچ یک از شبکههای سیما پخش نشد و علت آن هم مغایرت برخی اصول جشنواره با اصول رسانه ملی عنوان شد.
قیچی سانسور برای ایرانیها
فیلمهای ایرانی با سوژههای خاص که برای نخستین بار از تلویزیون پخش میشد در تبلیغات شب عید سیما تعجب بسیاری را برانگیخت که پس از پخش، این تعجب به تمسخر تبدیل شد چرا که سیما این فیلمها را بر اساس قوانین خود دوباره ممیزی کرده بود.
به عبارتی تلویزیون برای جذب مخاطب، از اسامی این فیلمها و فیلمسازهایشان استفاده کرد اما در عمل نشان داد ظرفیت پخش فیلمهایی با سوژههای خاص را ندارد و به بهترین شکل میتواند فیلمهای ایرانی نمایشداده شده در سینما را در قاب تلویزیون ذبح کند.
برای نمونه، شبکههای تلویزیونی فیلمهای «سوپر استار» و «دعوت» از دو کارگردان نامآشنای کشور، که دو سوژه خاص و البته موجود در جامعه را مطرحکرده بودند، به نمایش گذاشتند، اما اینفیلمها طوری پخش شد که رسانهها را به واکنش واداشت، آن هم در شرایطی که دیویدی این فیلمها با بهترین کیفیت در کوچه و خیابان وجود دارد و در دسترس همه مردم.
اما این تمام ماجرا نبود چرا که هیچکس از سانسور «خروس جنگی» و «آواز گنجشکها» خبری منتشر نکرد. نکته جالب توجه در مورد «آواز گنجشکها» پخش آن در بدترین ساعت و از شبکه دوم سیما بود که البته سکانس شوخی مرد با همسرش روی پشت بام نیز به صلاحدید پخش شبکه دو، سانسور شده بود تا مجیدمجیدی و فیلم خوشساخت و فوقالعاده دلنشینش نیز از تیغ سانسور سیما بینصیب نماند و البته مخاطبان زیادی هم این فیلم را تماشا نکنند و احتمالا این اتفاقات هیچ ارتباطی به مواضع سیاسی مجید مجیدی ندارد.
هرکس هر طور راحت است
نداشتن استراتژی در پخش برنامههای نوروزی نیز خود را در بدترین شکل ممکن در شبکه سوم سیما نشان داد، به طوری که تیتراژ آغازین سریال شبانه این شبکه، «رقص پا»ی مردی است که به صورت نقاشی متحرک و کاملاً منطبق و همگام با موسیقی سریال، به نمایش درمیآید.
اتفاقی که شاید پخش آن در 31 سال گذشته غیرقابل تصور هم بوده اما... همچنین آواز و ترانهخوانی در فیلمهای خارجی که همواره از سوی سازمان صداوسیما برای پخش ممنوع بوده و سانسور میشده امسال در فیلمهای هندی شبکه سوم سیما به راحتی پخش شد.
صدای دختری در فیلم «چهاردیوانه» که برای چند دقیقه تکخوانی میکند به طور کامل از شبکه سوم سیما پخش شد به علاوه اینکه این فیلم صحنههای آوازخوانی بیشتری نیز داشت که آنها هم پخش شد.
موی زن دو صیغه دارد
ذکر این نکته خالی از لطف نیست که تا چندی پیش در نمایش فیلمهای ایرانی علاوه بر حذف صحنههای رقص، دیالوگهای فحش و برخی شوخیهای زننده، فیلمها در سکانس حضور زنانی که موهایشان پوشیده نبود، «ترمیم» میشد، اما امسال در اکثر فیلمهای به نمایش درآمده حتی از شبکههای یک و دو این نکته به فراموشی سپرده شده بود و اکثر فیلمهای روزی که نامشان هم در این گزارش ذکر شد، با وجود این تخلفات سابق بر این، بدون حذف و ترمیم پخش شد.
این رفتار متناقض در حالی اعمال شد که اگر به تیزر تبلیغاتی فیلمهای در حال اکران سینمایی دقت کنید، همچنان سانسور موهای بازیگران زن در دستور کار است! تیزرهای فیلم «هیچ»، «طهران - تهران» و «پوپک و مش ماشالا» تأییدکننده این تناقض رفتاری تلویزیون است که موی زنها در تیزر تبلیغاتی 20 ثانیهای فیلمها نباید پیدا باشد ولی در یک فیلم 90 دقیقهای اشکالی ندارد.
فیلمهای خارجی مئید این ایران
تناقض در پخش فیلمهای خارجی سیما نیز در حد خود امسال به نوعی فراگیرتر از همیشه بود به طوری که خرید، انتخاب و دوبله این فیلمها نشانی از دقت نظر و برنامه را در خود نداشت و گاه تنها بار اسمی بازیگران و کارگردانان و سال ساخت آنها مورد توجه قرار گرفته بود.
به طوری که پخش فیلم «پلنگ صورتی2» با حدود 40 دقیقه سانسور یا فیلم «کارآگاه خصوصی» با حدود 30 دقیقه سانسور، ایجاد ساعاتی شاد برای مخاطب تلویزیون نیست و بیشتر سردرگمی و آزار مخاطب است با داستانی ناقص، دوبلهای ضعیف و شخصیتهایی که از فیلم حذف شدهاند.
بر همین مبنا گاه در دوبله یک فیلم، یک نفر برای چهار کاراکتر صحبت و دوبله فیلم را به شدت سطحی کرده بود که نشان از عجله و ترافیک کاری دوبله در شب عید است، مانند فیلم «چهار دیوانه».
ساختارشکنی ادامه دارد
جمعهای که گذشت روز جشن ملی فناوری هستهای بود و شبکه اول سیما یا همان شبکه ملی در اقدامی بیسابقه، ضمن نمایش آلات موسیقی در اجرای زنده سمفونی انقلاب و برخی زنان نوازنده، قفل 31 ساله نمایش آلات موسیقی را شکست.
البته در برنامههای متعدد این روز ساختار شکنیهای دیگری نیز اتفاق افتاد، برای مثال بسیاری از زنان با پوششهای کاملاً نامناسب و همچنین گاه پوششی زننده که علاوه بر موی سر؛ گردن و گوشهایشان نیز پیدا بود به ابراز نظر درخصوص دستیابی به انرژی هستهای میپرداختند درست مانند زمان انتخابات یا راهپیماییها که گویی تلویزیون ماموریتی ویژه برای «متفاوت بودن» حضور مردم دارد.
این اقدام سیما در حالی اتفاق میافتاد که تلویزیون همچنان موی بازیگران سینما در تیزرهای تبلیغاتی را سانسور میکند.
قربانیان نوروزی
برنامههای جانبی سیما برای نوروز امسال نیز به شکلی پخش شد که غیر از برنامههای اصلی ـ فیلم و سریال ـ سایر برنامههای خوب و جدید از لیست زمانی مخاطبان خارج شده بود.
مجموعه مستندهای جذاب ایرانی و خارجی شبکههای سیما که گاه قربانی پخش سریالها و فیلمها میشد و گاه قربانی پخش زنده مسابقان ورزشی، نشان از نوعی ناهماهنگی در برنامهریزی تلویزیون داشت.
برنامهریزی که گاه تا ساعتی قبل از پخش تغییر میکرد و جز چند شبانهروز، در باقی روزها و شبهای تعطیلات، دائم در حال تغییر بود به طوری که 80 درصد ساعات پخش سریالهای سیما درست در زمانی که اعلام شده بود یا در صبح و عصر تبلیغ میشد، «روی آنتن نمیرفت» که البته این نکته بیشتر به ضرر شرکتهایی تمام شد که برای پیش و بعد از این سریالها سفارش پخش آگهی بازرگانی داده بودند. چرا که با زیرنویسهای تلویزیون به محض تمام شدن سریال یک شبکه، مخاطبان به شبکه بعد میرفتند و...
***
هنوز معلوم نیست روند ساختارشکنیها و تناقضهای رفتاری سیما در سال 89 ادامه پیدا کند یا تنها شیرینی سال نو برای مخاطبان تلویزیون بوده است؟

مدیران شبکه فاکس و ایمجین اینترتیمنت طی جلسه ای با عوامل سریال 24 پایان این سریال را در فصل هشتم که هم اکنون در حال پخش است را اعلام کردند.طی گفتاری که در صفحه فیس بوک هواداران سریال منتشر گردیده است فصل هشتم سریال 24 که قسمت آخر آن در 24 می 2010 پخش خواهد شد یک پایان ویژه برای هواداران این سریال خواهد بود.
کیفر سادرلند بازیگر اصلی سریال 24 در این باره می گوید: افتخار من این بود که توانستم نقش جک باور را در هشت فصل این مجموعه ایفا کنم و از این بابت بسیار خوشحالم .من و هوارد گوردون دیگر مجری تهیه این سریال میدانیم که تمامی عوامل این سریال بهترین تلاش خود را انجام دادند ولی اکنون زمان کنار رفتن در اوج است.
هوارد گوردون نیز در این رابطه چنین می گوید: من و کیفر در تک تک لحظه های ساخت این سریال سعی کردیم از دل و جان مایه بگذاریم اما اکنون اعتقاد داریم که بهترین زمان برای توقف ساخت سریال در اوج همین زمان است.
سریال 24 یکی از پرطرفدار ترین سریال های دنیاست که تاکنون از تلویزیون های بسیاری در سراسر دنیا پخش گردیده است.این سریال توانست در نمایش درام-اکشن تعریف جدیدی از سریال سازی را به وجود بیاورد.
در این گفتار اشاره ای به فیلم سینمایی 24 که قرار است در سال 2012 به نمایش دربیاید نشد اما شنیده ها حاکی ست تولید این فیلم در دستور کار شبکه فاکس قرار دارد.بنابراین شبکه فاکس این روزها مشغول پخش آخرین فصل سریال 24 است و دیگر فصل جدیدی از آن ساخته نخواهد شد.

ویکتوریا سریالی 196 قسمتی بود که توسط تلویزیون تلوموندو کلمبیا پخش می گردید و تولید آن از سال 2006 آغاز شد.شبکه ماهواره ای فارسی وان هم در بحبوحه حوادث اجتماعی سیاسی ایران پس از انتخابات سال گذشته اقدام به پخش شبانه آن کرد و باعث شد روز به روز به مخاطبان این سریال افزوده شود.مخاطبانی که اکثرا دختران نوجوان تا زنانی با سن بالا را تشکیل می داد.البته این سریال در میان مردان هم کم طرفدار نداشت!
من باب نقد کلی سریال(با اینکه نگارنده مخاطب آن نبوده است) بعدها خواهیم نوشت اما نظر به پایان نامتوازن این سریال می توان حدس زد که شاید کش دادن داستان در 196 قسمت واقعا کار عبثی بوده است و همچنین درمیابیم که در آب بستن به سریال های تلویزیونی تنها نیستیم!
آخرین پست ها