تبلیغات
هنر هفتم - مطالب ابر زانیار خسروی
پنجشنبه 30 اردیبهشت 1389  12:20 ق.ظ


طراح این پوستر به احتمال زیاد "بزرگمهر حسین پور" است!
(عکس از فیس بووک سیروان خسروی)

دومین کنسرت سیروان خسروی، 27 و 28 خرداد ماه سال جاری در سالن کنسرت میلاد برگزار خواهد شد.
سیروان خسروی سال گذشته نیز در تهران کنسرتی را برگزار کرده بود که مورد استقبال فوق العاده طرفدارانش قرار گرفت.
بلیت فروشی این کنسرت تا این لحظه شروع نشده است و بزودی خبرهای تکمیلی را برای شما خواهیم گذاشت.
 در کنسرت جدید زانیار خسروی هم به مانند کنسرت سال گذشته سیروان را همراهی خواهد کرد.این کنسرت به تهیه کنندگی شرکت فرهنگی نوای نی لبک شرقی برگزار خواهد شد.

برای اطلاعات تکمیلی در روزهای آینده می توانید به سایت شخصی سیروان خسروی به آدرس (www.Sir-1.com) مراجعه کنید.





.:: حمیدرضا منبتی.میثم یوسفی،نسیم هراز ::.




بخش دوم این گفتگو را در اینجا بخوانید ...








منبع(سایت): موسیقی ما،موسیقی ایرانیان
منبع(مجله):  ماهنامه نسیم هراز


گفتگوی علی پهلوان با سیروان خسروی



.:: حمیدرضا منبتی،میثم یوسفی ::.

*  *  *

سیروان:


 دلیل آن مصاحبه بنیامین را نفهمیدم!

تهیه کننده ام می خواست آلبومم دربرابر آلبوم بنیامین نفروشد که حالم را بگیرد!


علی پهلوان:

شانس آوردیم که با رجب پور اوکی کردیم


*  *  *


قبل از رسیدن به این تركیب دو نفره، تركیب‌های دیگری را هم آزمایش كردیم كه حالا به علت‌های مختلفی به نتیجه نرسیدیم. یا آن آدم‌ها حاضر نبودند كنار نفر دیگر بنشینند، یا با آن طرف حرفی برای گفتن نداشتند و یا... چیزی كه در جامعة موسیقی ما اصلاً موضوع عجیب و غریبی به شمار نمی‌رود!

با این حال رسیدیم به تركیب علی پهلوان (خواننده گروه آریان) و سیروان خسروی (تنظیم‌كننده و خواننده)؛ پهلوان كه قرار است پس از مدت‌ها به همراه گروه آریان در دهه اول آذر كنسرت بزرگی داشته باشند و سیروان هم (تا ساعاتی قبل از این مصاحبه) قرار بود اولین كنسرتش را در روزهای آخر آبان و اول آذر برگزار كند كه علیرغم تمرین‌های فراوان گروه، كنسرت لغو شد و دلایلش را در حین بحث می‌خوانید.

قرار بود گفت‌وگو به صورت دیالوگی بین علی و سیروان باشد و من و میثم هم تا جایی كه لازم نباشد در آن دخالت نكنیم. هر چند كه دوستان اولش از این كه حرفی برای گفتن نداشته باشند می‌ترسیدند، اما آنقدر حرف در حرف آمد كه وقت و نوار كم آوردیم تا حرف! اگر هم فكر می‌كنید ما كم در بحث دخالت كرده‌ایم، سخت در اشتباهید! چون حتی صاحب كافه‌ای كه گفت‌وگو در آنجا برگزار شد (كافه‌ای در یكی از پاساژهای روبه‌روی پارك ساعی) هم گهگاه به بحث می‌پیوست چه برسد به ما!

در این 2 ساعت حرف‌های خوبی درباره بیزینس و مافیای موسیقی زده شد كه یك جورهایی درددل اكثر خوانندگان موسیقی است. كمی هم راجع به خود موسیقی و آلبوم‌های اخیر صحبت كردیم و البته حواشی موسیقی پاپ در ایران.

گفت‌وگوی ما یك مهمان ویژه هم داشت: «زانیار» برادر سیروان كه مهمان ناخوانده ما بود كه بیشتر گوش داد و بعضی جاها با حرف‌هایش در بحث شركت كرد. اما به دلایلی «خسروی‌ها» نمی‌خواستند عكس‌شان در كنار هم چاپ شود!





منبع(سایت): موسیقی ما،موسیقی ایرانیان
منبع(مجله):  ماهنامه نسیم هراز


پی نوشت من:

بزودی یادداشتی بر این مصاحبه و حرف های سیروان خسروی و علی پهلوان خواهم نوشت.به فکرم می زند یک روز بنیامین و سیروان جلوی هم بنشینند و ...


شنبه 24 مرداد 1388  11:38 ق.ظ

حاشیه نگاری یک آلبوم؛ساعت 9؛سیروان خسروی


طرح:امید

.:: امید محمودزاده ابراهیمی ::.

آلبوم دوم سیروان خسروی هم همان طور که انتظار می رفت در حال و هوای آلبوم اول او، متفاوت از سبک امروزی پاپ عرضه شد.سیروان با گنجاندن 10 تراک با سبک های مختلف سعی کرد هر سلیقه ای را از آلبوم خود راضی نگه دارد.همکاری او با برادرش که این روزها چهره نسبتا مشهور تری نسبت به سیروان دارد در این آلبوم غلظت بیشتری بر خود گرفت به طوری که زانیار در این آلبوم 4 ترانه سرود و 4 آهنگ آن را هم خود ساخت.نکته ای که در کل آلبوم مشهود است نگه داشتن سبک این آلبوم در میان پاپ،راک و ترنس است و غلظت هیچ کدام از سبک ها بر دیگری نمی چربد.
اما تنظیم های سیروان کاملا فضای آلبوم را از موسیقی پاپ امروزی و نوع تنظیم هایی که هم اکنون در موسیقی پاپ مورد استفاده قرار می گیرد جدا کرده است.
سیروان فضاهای الکترونیکی بسیاری در تنظیم آهنگ هایی که انجام می دهد دارد که این فضاسازی به ذائقه موسیقی و سبک اوکاملا سازگار است.البته برای آلبوم های خودش و نه برای دیگرانی که تنظیم آهنگ هایشان را به سیروان می سپارند.اگر اغراق نکرده باشیم سبک سیروان در موسیقی منحصر به فرد خوده اوست و کسی تا به حال سبکی مانند سیروان نداشته است.
اما به سراغ آلبوم برویم ...

آلبوم ساعت 9 با تراک هیجان انگیز "چه حالی داره" شروع می شود.شروعی جذاب،تند که همگان را به وجد می آورد و همچنین یادآور آهنگ های گروه اسکوتر(Scotter) و تراک مشهور رامپ(Ramp) .ترانه این کار از زانیار است و با وجود "خیلی قوی نبودن" مناسب این آهنگ است.این روزها اگر به ضبط ماشین ها گوش فرا دهید حتما صدای این تراک را خواهید شنید.شاید این اولین بار است که صدای زانیار به صورت مجاز در کنار سیروان شنیده می شود.

تراک دوم "امروز میخوام بهت بگم" عاشقانه ای آرام در سبک ترنس راک است.نزدیک به حال و هوای آلبوم قبلی او یعنی "تو خیال کردی بری". سیروان با این تراک کم کم به حوزه علاقه خود در موسیقی (راک) نزدیک می شود اما به اعتقاد خیلی ها او هنوز راک نمی خواند و کارهای اینچنینی سبکی شبیه راک هستند تا اینکه بخواهند واقعا در زمره کارهای راک قرار بگیرند.شاید "امروز میخوام..." فضای دلچسبی بعد از تراک "چه حالی داره" که برای ضبط ماشین ها بسیار مناسب بود؛ نداشته باشد آن هم شنونده موسیقی ایرانی اما چینش کلی آلبوم از وجود سبک های مختلف در کنار هم خبر می دهد.همان طور که در دموی آلبوم که یکی دو هفته قبل از به بازار آمد چینش آهنگ ها همین 4 قطعه ابتدایی بود و آن به نوبه خود ثابت کرد که سبک کلی آلبوم یک سبک مستقل نیست و تنوع فراوانی در در حیطه کلی آن شنیده می شود.

بعد از "امروز میخوام..." تراک ریتمیک  "آره" شنیده می شود.باز هم ملودی و شعر از زانیار و با صدای سیروان.تراکی که قرار بود با همراهی زانیار در آلبوم قرار بگیرد اما گویا ارشاد به بخش "زانیاری" آن ایراد گرفته است و سیروان هم در یک اقدام قابل قبول پس از عرضه آلبوم قطعه اصلی را در اختیار سایت های اینترنتی و طبعا ضبط های خانگی و ماشینی گذاشت."آره" با صدای زانیار و سیروان شنیدنی تر از تراک داخل آلبوم درآمده است و مشخص است که از اول تراک با صدای زانیار بسته شده است اما موفق به کسب مجوز نشده است.گرچه نمی توان قطعه داخل آلبوم را ضعیف دانست چون حداقل در این تراک ریتمیک گیتار الکتریکی خوبی نواخته شده است.

تراک چهارم آلبوم شاید متفاوت ترین تراک آلبوم باشد که قویا می توان گفت که تعلق بیشتری به موسیقی راک دارد و از این نکته نباید غافل شد که سیروان را باید با چنین کارهایی شناخت.ترانه این کار توسط امید اطهری نژاد در زمان حضورش در ایران سروده شده است و کاملا با فضا و سبک سیروان هم خوانی دارد.فضایی که در موسیقی پاپ ما نمی گنجد. شاید خیلی ها از شنیدن چنین تراک هایی سر درد هم بگیرند اما "باور کن..." شنیدنی تر از آن است که بخواهیم دکمه فوروارد ضبط یا ام پی تری پلیر را فشار دهیم.

با شروع تراک "منو نگاه کن" به فضای دیگری از آلبوم سفر می کنیم.فضایی که عمدتا به موسیقی هاوس اختصاص دارد یا نسبت داده می شود.در تراک "منو نگاه کن" باز هم ترانه از زانیار است ولی سبک اصلی تراک اصلا قابل تشخیص نیست.میتواند هم پاپ باشد هم هاوس و هم ترنس.قضاوت با خودتان است.سیروان اما در این تراک نشان داد که نمی تواند دقیقا مثل برادر کوچک ترش این سبک خواندن را به اصطلاح در بیاورد. این مورد جایی نمایان می شود که سیروان شروع به خواندن قسمتی از ترانه می کند: دستا بالا......حالا...با ما...بالا...پایین..همه... یالا ؛ این سبک سیروان نیست و متاسفانه زانیار هم در این تراک حضور ندارد. حضور زانیار می توانست در این تراک مکمل خوبی برای صدای سیروان باشد.

پس از این تراک مثل قطعات اول آلبوم ابتدا سبک کاملا سمت و سوی دیگری می گیرد و ما به فضای سافت راک و تراک "دلم گرفته" پیش می رویم.این سبک تا پایان دیگر ادامه ای ندارد اما سبک قطعه قبلی در قطعه بعد از دلم گرفته شنیده می شود.با اینکه فضای الکترونیک بر فضای کل قطعه "دلم گرفته" غلبه دارد اما سیروان به خوبی با قطعه مچ است.به مانند یکی از قطعات آرام آلبوم قبلی اش به نام (؟؟؟؟) در آلبوم قبلی سیروان هم نمونه ی این کار به چشم می خورد.کشیدن صدا گویی بخشی از سبک سیروان است که در این تراک به خوبی نمایان است.سبکی که سیروان به دیگرانی همچون امیر یگانه و آریو حبیبی هم آموزش داده است.گرچه این کشیدن صدا و یا بازی با صدا می تواند بخشی از فضای سیروانی باشد یا شاید هم نوعی امضا از کارهای سیروان.
تراک بعد رسما دوباره فضا را می شکند و به موسیقی هاوس نزدیک می شود.سیروان در مصاحبه های مختلف تائید کرد که این کار را در حال و هوای موسیقی هاوس کار کرده است و البته قضیه از چندین سال پیش آب میخورده است و اصل تراک بر تار و تلفیق آن با فضای الکترونیک بسته شده است.میلاد درخشانی هم ثابت کرد نوازنده ای حرفه ای ست.اما اینکه موسیقی هاوس چیست و اصلا چرا اسمش هاوس است یا اینکه این موسیقی هاوس همان موسیقی خانگی و زیر زمینی است و یا اسم آن اینطوری است بماند برای بعد که مفصلا به این موضوع بپردازیم.در موسیقی هاوس آنطوری که شنیده ایم ترانه زیاد اهمیت ندارد و در اینجا هم تقریبا همین طور است .ترانه مکرم ترانه "تکرار" را سروده است اما در چنین سبکی و موسیقی ای ترانه زیاد به چشم نمی آید.

تراک هشتم آلبوم دوباره یادآور سبک قبلی آلبوم سیروان است با تنظیمی جدیدتر و جذاب."اوون روزا" با ترانه خوب امید اطهری نژاد و اجرایی که یکی از مختصات اصلی سیروان است مخصوص شنیدن کسانی ست که حال و هوای سیروان و سبکش را ترجیح می دهند.سیروان با "اوون روزا" ثابت می کند که در سبک مورد علاقه اش (پاپ-راک یا ترنس-راک یا هر آنچه که شما آن را ترجیح می دهید) بهترین است و همین است که می گوئیم سبک سیروان را در ایران کسی جز خوده او ندارد.

تراک نهم که عنوان آلبوم نیز هست در فضای آرامی می گذرد اما تقریبا می توان گفت که سبک آن با "اوون روزا" یکی است."اوون روزا" اکتیو تر و با صدای مستقیم گیتار شنیده می شود اما ساعت 9 با فضای آرام و صدای پیانو آغاز می گردد و همچنین اکتیو بودن آن طعنه به کارهای معروف موسیقی راک می زند.ساعت 9 در میانه راه به اوج می رسد و این اوج و فرود را سیروان به خوبی اجرا می کند.ترانه مکرم هم ترانه خوبی را برای سیروان سروده است گرچه هنوز خیلی ها اعتقاد دارند که سبک امید اطهری نژاد در ترانه سرایی بیشتر به سیروان می آید تا ترانه مکرم.اما با این وجود باید به ترانه مکرم(که اسمش در کاور آلبوم هم به علل مختلف نیامد) بابت ترانه های خوبش تبریک گفت.ساعت 9 ترانه خوبی دارد و این موضوع را نمی توان دور از نظر نگاه داشت.
تراک دهم و پایانی کار هم بیشتر به ریمیکس های سیروانی شباهت دارد و باز هم تنوع سبک را در کار سیروان نشان می دهد. این تراک هم به 2 صورت اجرا شد.اجرایی که توسط سیروان ،زانیار و یاس صورت گرفت در تابستان 1386 اما هیچ گاه مجوز نگرفت و باز هم سیروان مجبور شد تراک را بدون صدای یاس که بخش اعظم کار را خوانده بود ببندد و اسمی از زانیار در ابتدای تراک نیاید."تو مریضی" باز هم ترانه ای از ترانه مکرم دارد که تنظیم آن بیشتر به چشم می آید.تنظیمی جذاب و به روز با رگه هایی شباهت به ریمیکس های سیروان مخصوصا ریمیکس تراک "تو خیال کردی بری" در آلبوم قبلی اش.سیروان به فاصله اندکی پس از عرضه آلبوم(گویا یک الی دو ساعت!) این قطعه را با همراهی یاس و زانیار به روی سایت ها فرستاد.البته مشخص نشد که صدای یاس مشکل داشت یا تکست های یاس. البته نظر شخصی ام این است که قطعه ای از تکست یاس که اشاره به شست انگشت دست راست دارد باعث شده است که این بخش به کل! حذف شود.
آلبوم ساعت9  آلبومی متفاوت است که نشنیدن آن  قابل طفره رفتن نیست. در پک ویژه این آلبوم هم عکس های بیشتری از سیروان و زانیار می بینید.در یکی از عکس ها که اتفاقا متعلق به کلیپ "طفره نرو" از زانیار است اینبار سیروان پشت دستگاه های به اصطلاح دی جی قرار دارد. اگر مایل بودید حتما پک ویژه را تهیه کنید و البته از موسیقی آن هم لذت ببرید.


 
پی نوشت: قرار بود این مطلب به علاوه چند مطلب دیگر در پرونده سیروان و زانیار خسروی که قرار بود همین مرداد ماه عرضه کنیم؛منتشر بشود که متاسفانه پرونده منتشر نشد و ....

باز هم بخوانید:

حرف اول در فضاسازی دیجیتالی و تنظیم های مدرن/وحید رضا صیرفیان



همین مطلب در موسیقی 360


شنبه 10 مرداد 1388  09:45 ق.ظ

همزمانی یا روو کم کنی؟



::. امید محمودزاده ابراهیمی .::

اردیبهشت امسال برای اولین بار شاهد عرضه همزمان 2 آلبوم از 2 ستاره موسیقی پاپ ایران بودیم.نظیر این اتفاق سابق بر این مشاهده نشده بود چون تا به حال در موسیقی پاپ اصطلاحی به نام ستاره نداشتیم. به یاد داریم که آلبوم مرحوم ناصر عبداللهی با نام "دوستت دارم" همزمان با آلبوم "فاصله" محمد اصفهانی عرضه شد و رقابت برای فروش برای اولین بار در موسیقی پاپ ایران مشاهده گردید.البته این اتفاق با این توصیف اتفاق افتاد که صدا و سیمای وطنی پخش چند کار از این 2 آلبوم را در دستور کار داشت و در نتیجه نقش مستقیمی در شناختن و همچنین فروش این آلبوم های موسیقی داشت. اما 10 سال پس از آن اتفاق؛ این بار عرضه همزمان 2 آلبوم از 2 ستاره موسیقی پاپ بدون کوچکترین حمایت رسانه ملی ؛ اتفاق مهمی در موسیقی پاپ ایران است.
اما طرح یک سوال ؛
آیا موسیقی پاپ ایران که در حال حاضر کمترین حمایت از آن و هنرمندانش می شود،پتانسیل اینگونه ریسک ها را دارد؟ آیا عرضه همزمان 2 آلبوم از 2 ستاره بخش اعظم ظرفیت آن است؟ پاسخ این سوال به 2 گزینه آری و خیر محدود نمی شود و باید بحث های جزئی تری را وارد این موضوع کرد.
جواب آری کجاست؟ جواب آری اینجاست که بخش اعظم ظرفیت موسیقی پاپ ایران به چند ستاره محدود است و این معضل جدی حال حاضر موسیقی پاپ است.اگر بخواهیم منطقی نگاه کنیم باید اینگونه تصور شود که در چنین وضعیتی هیچ شرکتی ریسک رقابت را نمی پذیرد و رقابت دور را به نزدیک ترجیح می دهد.
آلبوم های جدید سیروان خسروی و بنیامین بهادری می توانستند به فاصله زیاد یا متوسط(چند ماهه) عرضه شوند و فروش خوبی داشته باشند اما این اتفاق با سیاست یا بی سیاست نیفتاد.همزمانی عرضه 2 آلبوم غالبا به رقابت میان این دو آلبوم در همه بُعدها می شود، رقابتی که شاید به حذف یکی از 2 آلبوم در روند عرضه موسیقی شود. اما در ایران وضعیت اندکی فرق می کند. پاسخ خیر اینجاست؛ در ایران هنوز اینقدر ظرفیت برای چنین ریسک های بزرگی ایجاد نشده است و هنرمندان این عرصه هنوز به حمایت جدی نیاز دارند. ره صد ساله را یک شبه نمی توان پیمود.میانبر زدن هم فایده ای ندارد این روند باید مرحله به مرحله پیش برود.
باید قبول کنیم که اتفاق خوبی در موسیقی ایران افتاده است و این اتفاق می تواند در آینده تکرار شود.اما نباید سطحی و سریع به این موضوع نگاه کرد. آلبوم 88 و ساعت9 هیچ کدام یکدیگر را حذف نکردند و دوشادوش هم عرضه شدند و به فروش رسیدند.ماهها باید بگذرد که این موضوع در عمل فروکش کند.گرچه سبک آلبوم 88 با ساعت9 یکی نیست و این خود یکی از عوامل تفکیک کننده این 2 آلبوم در بازار موسیقی است.اما برای کسانی که موسیقی را جدی دنبال می کنند چندان تفاوتی ندارد. کسی که 88 را گوش می کند نمی تواند بگوید که من ساعت9 را گوش نمی کند و بالعکس.البته در بررسی این موضوع ما بحث اصلی را به موسیقی خوب ارتباط می دهیم و صد البته اینکه سلیقه مخاطب هم در این میان تاثیرگذار است.بنیامین چهره شناخته شده تری نسبت به سیروان بود و در این شکی نیست اما بازار این را نمی گوید. گدر زمان این موضوع را نشان خواهد داد.
به بحث اصلی بازگردیم...
آیا همزمانی عرضه 2 آلبوم فقط همزمانی است یا به رقابت جدی می انجامد؟ بهتر است در این اتفاق گزینه اول را قبول کنیم و قبول گزینه دوم را به سالهای بعد موکول کنیم.سالهایی که موسیقی دارای رسانه مختص خود باشد و بحث کپی های سی دی کمرنگ شده باشد.
موسیقی پاپ ایران در این چند ساله نمودار سینوسی وحشتناکی داشته است که همزمانی عرضه این 2 آلبوم نقطه عطف و صعود این نمودار است. این موسیقی هنوز خیلی جای کار دارد و هنوز ستاره های دیگری هم باید به این کارزار اضافه شوند تا ظرفیت آن بالا رود. این اتفاق دیر یا زود در راه است فقط امیدواریم دیر یا زود آمدنش منطقی باشد با سرعت متعادل !


پی نوشت بی ربط و با ربط :
رسول ترابی عزیز هم در مصاحبه هایش با سیروان و بنیامین و هم در دوره جدید مجله موسیقی قرن 21 به این همزمانی گیر ویژه ای داده بود !



زانیار خسروی،سعید عبداللهی و امید حاجیلی در تالار اریکه ایرانیان
روی عکس کلیک کنید
عکس ها: بهزاد قلی زاده،سعید عبداللهی

***
جشنواره سایت ها  و وبلاگ های موسیقی به تعویق افتاد
مهلت ارسال آثار تا 31 شهریور 1388 تمدید شد
اینجا


یکشنبه 13 اردیبهشت 1388  05:40 ب.ظ

گفت و گو با سیروان و زانیار خسروی

برادر کشی در ساعت 9!

 

.:: نوید غضنفری- هدی ایزدی ::.

 

 در اولین دیدار با این 2 «داداش» باورت هم نمی شود که مثلا این همان سیروانی است که آن همه آهنگ های پر ضرب و مولد فاز برای خواننده های مختلف تنظیم کرده و در واقع پرداخته است، درست به یکی از ترانه های آرام و غافل گیرکننده توی آلبوم قبلی اش- «تو خیال کردی...»- می ماند؛ محجوب و تا اندازه ای سربه زیر. جالب این که زانیار- داداش کوچیکه- تازه آرام تر هم هست، شاید به این خاطر که هنوز در مجامع عمومی و رسمی به عنوان یک موزیسین یا خواننده ظاهر نشده، خلاصه این 2 برادر موزیسین که «قطعا» خیلی ها هنوز نمی دانند برادر «هستن»، غیرقابل پیش بینی اند «حتما». سیروان و زانیار مثل 2 داداش کاملا معمولی، کنار پدر و مادرشان در یکی از مجتمع های شهرک غرب زندگی می کنند و هر کدام اتاق جداگانه خود را دارند، 2 برادر خیلی معمولی که البته «همیشه توی زندگی بلندپرواز بودن و چیزایی که دل شان می خواسته خاص بودن»؛ این را گزارش پیش روی تان از یک روز عصر با این 2 داداش به شما می گوید، گزارشی که با آن می رود بالا ضربان قلب تان «کم کم» به این خاطر که احساسات این 2 برادر دچار نوسانه «قطعا».

 

 افسانه برادران از پرونده موسیقی پاپ87،سیروان و زانیار خسروی

روی عکس کلیک کنید تا سایز بزرگ آن را ببینید


برای شنیدن آلبوم تازه سیروان خسروی با عنوان کنجکاوی برانگیزانه «ساعت 9» به خانه سیروان این ها در یکی از مجتمع های مسکونی شهرک غرب رفتیم، خانه ای که جلوی در ورودی شان، توی پاگرد، از یک پایه کی بورد به عنوان جاکفشی استفاده کرده اند، بیش تر نشان می دهد که یک خانواده گرم و به شدت صمیمی اند که 2 پسر موزیسین با اختلاف سنی خیلی کم- سیروان متولد 1361 و زانیار 64 ای است- دارند. برای شنیدن چند قطعه از آلبوم «ساعت 9» طبیعتا به اتاق سیروان می رویم، اتاقی که مشهور است به «استودیوی شخصی» سیروان که تمام تنظیم های مدرن او برای خواننده های دیگر- مثلا قطعه «وایسا دنیا»ی رضا صادقی- لابد با همان کی بورد ساده، کامپیوتر و سیستم استریوی ساده او در اتاقش انجام شده است. زانیار که شعر 4 قطعه از آلبوم تازه سیروان را گفته و آهنگسازی 2 ترانه را هم انجام داده، با سینی چایی و نسکافه پیش مان می آید تا بیش تر معلوم بشود چقدر رابطه آن ها شبیه به رابطه 2 برادر عادی یک خانواده صمیمی است که توی این چند سال به هیچ طریقی اجازه نداده اند روابط چرک و جاری در عرصه موسیقی بر آن ها و سطح سلیقه شان تأثیر بگذارد. از سیروان که می پرسیم از چه موقع با هم موسیقی کار می کردید، می گوید؛ «اگر منظورتان یادگیری است که اصلا موسیقی را با هم شروع کردیم، حتی یک استاد داشتیم و جفت مان هم با کی بورد راه افتادیم، من 11-10 ساله بودم و زانیار خب 3 سال کوچک تر بود، اما اگر منظورتان همکاری حرفه ای است، اولین همکاری مان همان ترانه اول آلبوم قبلی ام بود، همان ترانه شش و هشتی که آبروریزی بود!» (همه می خندیم) و زانیار ادامه می دهد؛ «البته من بعد از یک مدت سراغ یادگیری تمبک و سنتور هم رفتم». به زانیار می گوییم که احتمالا ایده های «شش و هشتی»ای که قاطی ماجرا می کنی لابد به خاطر تأثیر تمبک است! به طور کلی چقدر روی آلبوم قبلی سیروان نظر دادی؟ که سیروان جواب مان را می دهد؛ «زانیار نظرهای زیادی داد، مثلا یک ملودی زیبای وسط قطعه «یه آرزو بود» که با صدا اجرا می شود، نظر زانیار بود» البته این که سیروان چه اندازه از ایده های داداش اش را با توجه وسواسی که در حین کار دارد، اجرا می کند اهمیت دارد که بلافاصله با شیطنت خاصی جواب می دهد؛ «مثلا 15 درصد» و بعد هر 2 می خندند.


4 ترانه آلبوم ساعت 9 متعلق به ترانه مکرم است که جای آن در کاور آلبوم ... درج شده است. "چرا" تنها کلمه ای است که بر زبان می آید.   اینجا

کنسرت خیریه بنیامین برای کودکان استثنایی، دوشنبه 2/14،بلوار فردوس،مدرسه استثنایی ها ساعت شروع:9 صبح   اینجا

کامکارها اواخر تیرماه با قطعاتی جدید در تهران کنسرت می دهند   اینجا

گزارش لحظه به لحظه از کنسرت محسن یگانه در برج میلاد   اینجا


  • تعداد کل صفحات :2  
  • 1  
  • 2  
آخرین پست ها